22.1.11
agaphnos
Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη.Δομικό στοιχείο της παρακμής, που οδήγησε την χώρα στο χείλος του γκρεμού, είναι κι ο Τύπος, έντυπος και ηλεκτρονικός.
Από ελεγκτής της εξουσίας κι ανεξάρτητος παράγοντας διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, σε πολλές περιπτώσεις, κατρακύλησε σε περιτύλιγμα για cd και dvd. Όργανο μιας παρασιτικής ολιγαρχίας, «δολοφόνος προσωπικοτήτων», χειραγωγός συνειδήσεων, φερέφωνο προπαγάνδας και Καιάδας ειδήσεων και συνειδήσεων.
Πως ήταν η στάση των Ιρλανδικών ΜΜΕ στην πρόσφατη κρίση, όπου καθημερινά και σε ζωντανή μετάδοση οι Δημοσιογράφοι ξεφτίλιζαν τον Πρωθυπουργό και τους Υπουργούς και έτριβαν στα μούτρα της κοινωνίας την ωμή αλήθεια; Ε, καμμία σχέση.
Προέκταση των εργολάβων και προμηθευτών, τα παθητικά μαγαζιά της «ενημέρωσης», ήταν και είναι σε κάποιες περιπτώσεις «έξοδα παραστάσεως» των εξωθεσμικών κέντρων για να παίρνουν έργα, να πουλάνε όπλα ή για να επιβάλλουν πολιτικά πρόσωπα που θα τους επιτρέψουν να πάρουν έργα ή να πουλήσουν όπλα. Έτσι στο σύνολο της η μπίζνα, τουλάχιστον μέχρι προ κρίσης, ήταν κερδοφόρα. Τώρα όμως…
Αδιαφανή οικονομικά κι ενίοτε αφανής η ιδιοκτησία, μέσω αχυρανθρώπων. Κάθε «νταβαντζής» κι ο «αυτοφωράκιας» του. Φοροδιαφυγή και θεσμική ακροβασία μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας στον τρόπο λειτουργίας τους, συνιστούν ένα εξωθεσμικό όνειδος για την δημοκρατία μας αλλά και για κάθε έννοια καλώς εννοούμενου επιχειρείν.
Κλίκες της «πολιτικής ορθότητας» αλληλοπροωθούνται και στελεχώνουν μηχανισμούς μαζικής παραπληροφόρησης, που αποστολή έχουν να αποκρύψουν και διαστρεβλώσουν γεγονότα, να προωθήσουν χωρίς όρους κι αναστολές τα συμφέροντα της παρασιτικής ολιγαρχίας και ξένων εντολοδοτών, να χτυπήσουν άξιους κι ικανούς, να εξυψώσουν κι ηρωοποιήσουν πρόθυμους και χρήσιμους «ηλίθιους».
Το καθήκον αληθείας, η αντικειμενικότητα κι η υποχρέωση διασταύρωσης της είδησης, οι στοιχειώδεις συναλλακτικές υποχρεώσεις του Τύπου απέναντι στο κοινό, είναι απλώς ανέκδοτο.
Θα σας πω μια ενδεικτική ιστορία που μου αφηγήθηκε ένας πολύ σοβαρός άνθρωπος. Μια φορά κι ένα καιρό, πριν πολλά χρόνια, ένα αστόπαιδο, που ‘χε το προοδευτιλίκι στο κούτελο, ήταν τότε και της μόδας, πήγε στην Αμερική, όπου δούλευε και σπούδαζε, όπως χιλιάδες άλλοι.
Εκεί μαζί μ’ έναν άλλο Έλληνα, κολλητό του, επίσης της πολύ βαριάς «αριστεράς», κάνανε μια ψιλοκομπίνα για να μιλάνε τζάμπα στο τηλέφωνο με τους συγγενείς και φίλους τους στην Ελλάδα. Συνηθισμένα ρωμέϊκα πράγματα. Αυτό που δεν ξέρανε όμως, είναι ότι στις ΗΠΑ οποιαδήποτε κλοπή, απάτη κλπ, σε σχέση με το ταχυδρομείο ή την τηλεφωνία, είναι ομοσπονδιακό αδίκημα. Θέλετε από σύμπτωση, θέλετε γιατί τους παρακολουθούσανε λόγω φρονημάτων κι άλλων δραστηριοτήτων, τους σβέρκωσε το FBI. Τους ετέθη ένα πολύ απλό δίλημμα.
Ή θα δεχόντουσαν να δουλέψουν για την Υπηρεσία (μία είναι η Υπηρεσία) ή θα εξασφάλιζαν μερικά χρονάκια διακοπές σε ευαγές ομοσπονδιακό ίδρυμα μαζί με τον Ληρόϋ Ουάσινγκντον και την παρέα του, που ισοβίτες γαρ, θα εκτιμούσαν πολύ τα τρυφερά ελληνάκια. Ως γνήσιοι ιδεολόγοι διάλεξαν την κουρτίνα ένα κι έτσι το καλόπαιδο αυτό ξεκίνησε να κάνει δουλειές για την μεγάλη μας φίλη και σύμμαχο. Κι όπως λένε οι σοφοί αμερικάνοι, once a marine, always a marine. Ο τύπος γύρισε στην Ελλάδα μεταλλαγμένος και με καινούργιο αφανές αφεντικό. Ικανός και πρόθυμος, με τις υπηρεσίες του δημιούργησε καλές σχέσεις με παράγοντες των ΗΠΑ κι από τα ΜΜΕ που εργάστηκε, προωθούσε και προωθεί, πάντα με την σοβαροφάνεια του, την ατζέντα, όσο αντιδημοφιλής κι αν είναι αυτή. Στην παράδοση Οτσαλάν υπέρ των Τούρκων και των Αμερικανών με κάλυψη στον Σημίτη. Στους βομβαρδισμούς της Σερβίας υπέρ της επέμβασης.
Στο Σχέδιο Ανάν διαπρύσιος κήρυκας του ΝΑΙ. Στα ελληνοτουρκικά αβανταδόρος των Τούρκων και στο ψευδομακεδονικό αβανταδόρος των επιγόνων του Ιβάν Μιχαήλοφ, φίλου και συνεργάτη του Χίμλερ, ιδρυτή των σκοπιανών βοηθητικών ταγμάτων των SS, κολλητού του γεονοκτόνου Άντε Πάβελιτς, του Κροάτη αρχηγού της αιμοσταγούς Ουστάσα, μπροστά στον οποίο ο Ράϊνχαρτ Χάϋντριχ ήταν αρσακειάδα. Στιλβωτής του Μνημονίου και κάθε αντιλαϊκής πολιτικής, υβριστής και συκοφάντης κάθε πατριωτικής φωνής, πρόθυμος αναμεταδότης κάθε παραπληροφόρησης, στέκεται σταθερά αντίθετος στο εθνικό συμφέρον και «πουσάρει» με το αζημίωτο, υποθέτω, διάφορα συμφέροντα, από πολιτικές φιλοδοξίες γόνων κι επιγόνων, μέχρι περιβαλλοντικές μπίζνες κολλητών του. Την ιστορία μου την αφηγήθηκε κραταιός παράγων της Ομογένειας, από αυτούς που πέτυχαν το αμερικάνικο εμπάργκο κατά της Τουρκίας την περίοδο 1974-1977.
Ο εν λόγω, θέλοντας να την επιβεβαιώσει, μου είπε ότι απευθύνθηκε σε WASP φίλο του, που διετέλεσε Διευθυντής της ακατανόμαστης Υπηρεσίας. Η απάντηση που έδωσαν οι παλιοί υφιστάμενοί του στον φλεγματικό Αμερικάνο, όταν ρώτησε για τους δυο Έλληνες, ήταν “we cannot reveal any information, because the file is still active, open” («δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε οποιαδήποτε πληροφορία, γιατί ο φάκελος είναι ακόμη ενεργός, ανοικτός»)! Πάντως αυτά κυκλοφορούν, από το μαρτυρικό Βελιγράδι ως το κλεινόν Άστυ και τα χωριά της Μακεδονίας μας.
Αλήθεια ή ψέματα; Ποιος ξέρει; Αν ναι, τότε θα υπάρχουν και χαρτιά…Πάντως έκτοτε αλλιώς βλέπω, διαβάζω κι ακούω τον εν λόγω. Απλώς μου κάνει εντύπωση μια επίμονη στάση. Όπου κείται το εθνικό και λαϊκό συμφέρον, κοιτάζω απέναντι κι αυτός ο τύπος και μερικοί άλλοι πάντα στέκονται εκεί…. Σύμπτωση;
* Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (19-1-2011)
Όχι ένα, όχι δύο αλλά τρία τζαμιά, φτιάχνουν στην Αττική. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη συναίνεση της ΝΔ και της αριστεράς, προσανατολίζεται στην κατασκευή περισσότερων του ενός τζαμιών, στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. «Το τέμενος στο Βοτανικό, δε χωρά για τις λατρευτικές μας ανάγκες», λέει στον «ΕΚ» ο Πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδος. Παράλληλα, μας αποκαλύπτει ότι μόνο οι «νόμιμοι» μουσουλμάνοι στην Αττική, είναι περισσότεροι από 700.000. Διαβάστε στον «ΕΚ» τι πραγματικά συνέβη το περασμένο Σάββατο στον Άγιο Παντελεήμονα: τα παρατράγουδα, τα επεισόδια, οι διαγραφές και η συναυλία που δεν έγινε. Έλληνες αξιωματικοί, «επενδύουν» στο Κοσσυφοπέδιο, συνεργαζόμενοι με τη ντόπια μαφία. Τα γνωρίζετε αυτά κ. Φραγκούλη Φράγκο; Οι Ευρωπαίοι θέλουν να μας βγάλουν από τη Συνθήκη Σένγκεν, καταγγέλλοντας ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, είτε δεν θέλουν, είτε δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τη λαθρομετανάστευση. Ο εκδότης μας Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, σχολιάζει την εκλογή της Μαρίν Λε Πεν στην ηγεσία του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας και αναλύει τα καινούρια ιδεολογικά ρεύματα στο χώρο της λεγόμενης ακροδεξιάς. 
Θα πρέπει να κουβεντιάσουμε και για κάτι ακόμα: ότι δε θεωρούμε καθόλου αυτονόητη και αιώνια τη "νομιμότητα" γενικώς, ούτε πιστεύουμε πως "η ελευθερία μας τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία των άλλων", ιδίως σε εποχές που τα κράτη διεκδικούν και επιβεβαιώνουν το "δικαίωμά" τους στην ελεύθερη καταστολή, χωρίς η αντιπροσωπευτική δημοκρατία να τα περιορίζει ιδιαιτέρως. Αντίθετα, γνωρίζοντας ότι "ο δημοκρατικός δρόμος προς τον σοσιαλισμό δε θα είναι ένα απλό ειρηνικό πέρασμα", καταλαβαίνουμε ότι για τη στοιχειώδη κοινωνική αυτοάμυνα απαιτούνται συγκεκριμένα "ποσά" βίας, υποστηρίξιμα τουλάχιστον στα τμήματα της κοινωνίας που μας ενδιαφέρουν προνομιακά, "ποσά" που αντιστοιχούν στην υπόθεση που υπερασπιζόμαστε και που λειτουργούν απελευθερωτικά για τους κυριαρχούμενους, αναδεικνύοντάς μας ταυτόχρονα ως παραδειγματική και ηθική δύναμη". Τα τελευταία χρόνια, είτε καίγεται το βιβλιοπωλείο του Άδωνι Γεωργιάδη στη Σόλωνος, είτε πέφτουν μολότοφ σε αστυνομικά τμήματα, είτε σπάνε τράπεζες σε μια πορεία, οι αντίπαλοί μας θεωρούν αυτονόητη υποχρέωσή μας να δηλώσουμε ότι καταδικάζουμε "τη Βία".... Γιατί τόσο άγχος να μας "αποπροσανατολίσουν", που θα' λεγε και το ΚΚΕ; Για να αποκατασταθούν πολιτικά οι "πληγέντες" (πρόσωπα ή θεσμοί) και να εδραιωθεί, στο πεδίο της ιδεολογίας, η άποψη πως μέσα στην κοινωνία ουδείς άλλος δικαιούται να ασκεί βία, παρά μόνο το κράτος..." Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Δημοσθένη Παπαδάτο - Αναγνωστόπουλο, που το βράδυ της Πέμπτης συνελήφθη από τους άνδρες της αντιτρομοκρατικής, στο Παγκράτι.Όπως ο ίδιος με τα λόγια του περιγράφει, "λίγο μετά τις 4, βρέθηκα στη Φορμίωνος στο Βύρωνα. Ένας με πολιτικά μού προτάσει περίστροφο, λέει Ασφάλεια, και συγχρόνως βρίζει. Βλέπω ανθρώπους με κουκούλες να έρχονται προς τα πάνω μου. Άρχισα να φωνάζω βοήθεια γιατί ένιωθα ότι απειλούμαι. Νόμιζα ότι ήταν επίθεση από ακροδεξιούς. Έπεσαν πάνω μου τρία-πέντε άτομα για να με ακινητοποιήσουν. Όσο ήμουν κάτω, έλεγα το όνομά μου, ότι είμαι υποψήφιος διδάκτορας, ότι δουλεύω στο Ινστιτούτο Πουλατζά και ότι είμαι μέλος του ΣΥΝ. Τίποτα δεν τους σταμάταγε." Στην ανακοίνωσή της, η αστυνομία, που μιλά για προσαγωγή δεν εμπλέκει πουθενά τον Παπαδάτο με την υπόθεση των άλλων συλλήψεων που έκανε η αντιτρομοκρατική την ίδια ημέρα και των ερευνών κατά τις οποίες βρέθηκαν όπλα, πυρομαχικά και διάφορα άλλα και τα οποία διαρρέει ότι έχουν σχέση με τους "Πυρήνες" και συγκεκριμένα το "βραχίονα" της ομάδας στην Θεσσαλονίκη. Δεν γνωρίζουμε με ποια διαδικασία η Αντιτρομοκρατική βρέθηκε εμπρός στον Παπαδάτο. Δεν μπορεί να παραβλεφθεί όμως ως γεγονός. Δεν γνωρίζουμε επίσης πώς έτυχε ο κ. Παπαδάτος να έχει εκείνη ακριβώς τη στιγμή στην κατοχή του ένα ακόμη δελτίο ταυτότητας, εκτός από το δικό του - η κλοπή του οποίου είχε δηλωθεί το 2004 και το οποίο δήλωσε ότι μόλις είχε βρει λίγα στενά πιο κάτω και το οποίο σκόπευε να παραδώσει στο αστυνομικό τμήμα. Οι συμπτώσεις πάντως είναι αρκετές για να βάλουν τον οποιοδήποτε σε σκέψεις. Ιδιαίτερα όταν οι πλαστές και κλεμμένες ταυτότητες χρησιμοποιούνταν ευρέως από τους "Πυρήνες" Το ότι όμως αυτή η "σύμπτωση" έτυχε σε ένα μέλος του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο στο παρελθόν είχε επιχειρήσει να δικαιολογήσει - έστω και ποσοστίαια - την πολιτική βία, όπως ο ίδιος έγραφε, προκαλεί ακόμη περισσότερες σκέψεις. Μακριά από εμάς οι εικασίες σχετικά με την αντιτρομοκρατική και τις πράξεις της, καθώς είναι βέβαιο, όπως αποδεικνύεται και από τις αποκαλύψεις των wikileaks, ότι τα παιχνίδια που παίζονται είναι πολλά. Αυτά όμως που συνέβησαν το βράδυ της Πέμπτης είναι προφανώς... παιχνίδια και όχι συμπτώσεις ή παρεξηγήσεις. Αυτού του είδους τα παιχνίδια της αστυνομίας, είναι που έφεραν την κατάσταση εκεί που είναι σήμερα. Το πιο ενοχλητικό όμως σε αυτή την ιστορία, είναι η υποβάθμιση της νοημοσύνης των Ελλήνων από όλες τις πλευρές. Φαντάζεστε το αντίθετο σενάριο; Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων της αντιτρομοκρατικής να υπήρχε σύλληψη κάποιου εθνικιστή με κλεμμένο δελτίο ταυτότητας επάνω του; Φαντάζεστε τι θα είχε γίνει
Athens Time
