18.2.11

Φτιάξε ΜΚΟ για να τα οικονομίσεις!

Φαίνεται ότι οι εισαγγελικές αρχές αποφάσισαν επιτέλους να ασχοληθούν με τη βρωμερή υπόθεση που λέγεται "χρηματοδότηση ΜΚΟ από το Υπουργείο Εξωτερικών". Μετά από αποκαλυπτικά δημοσιεύματα με τίτλους όπως "528 ΜΚΟ στο τραπέζι", ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, Ι. Σακελάκος, έδωσε παραγγελία προς τους εισαγγελείς οικονομικού εγκλήματος να διενεργήσουν άμεσα προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να διερευνηθεί εάν και σε ποιες περιπτώσεις έχουν διαπραχθεί σοβαρά αδικήματα, όπως απάτη σε βάρος του ελληνικού δημοσίου και της Ε.Ε..

Όπως δημοσιεύθηκε στον τύπο, στο πλαίσιο της έρευνας θα πρέπει να ελεγχθούν όλες οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που έχουν συσταθεί από το 1997 μέχρι σήμερα προκειμένου να εξακριβωθεί ποια χρηματικά ποσά έχουν λάβει και κυρίως εάν αυτά χρησιμοποιήθηκαν για τους σκοπούς που διατέθηκαν.

Το ερώτημα όμως είναι: θα φτάσει η εισαγγελική έρευνα τόσο ψηλά όσο πρέπει; Γιατί "το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι"... Και για να μη μασάμε τα λόγια μας, το κεφάλι είναι ο πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, από την εποχή που "διαφέντευε" το Υπουργείο Εξωτερικών. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

Η επίμαχη υπηρεσία χρηματοδότησης, η Υ.Δ.Α.Σ. (Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας) του Υπουργείου Εξωτερικών, δεν υπήρχε ανέκαθεν: ιδρύθηκε επί υπουργίας Γ. Παπανδρέου, με το άρθρο 18 του ν. 2731/1999. Ήταν δηλαδή μία από τις πρώτες του ενέργειες, λίγους μήνες μετά την ανάληψη του Υπουργείου.

Μάλιστα το 2002, με το άρθρο 3 του ΠΔ 159/2002, το Υπουργείο Εξωτερικών πέτυχε να ενσωματωθεί στην ΥΔΑΣ (δηλ. στην αρμοδιότητα του Υπουργού Εξωτερικών) και η αντίστοιχη διεύθυνση του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας (Διεύθυνση Αναπτυξιακής Συνεργασίας, Ειδικών Χρηματοδοτήσεων και Προγραμμάτων, που είχε ιδρυθεί με το ΠΔ 178/2000). Έτσι ο Υπουργός Εξωτερικών έγινε ο απόλυτος κυρίαρχος των συγκεκριμένων χρηματοδοτήσεων.

Ας δούμε τώρα αν ο κ. Παπανδρέου διαχειρίστηκε τις χρηματοδοτήσεις αυτές με βάση το σκοπό του νόμου (που είναι η διεθνής αναπτυξιακή βοήθεια) και το εθνικό συμφέρον... Σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ. 2 του ν. 2731/1999, η ΥΔΑΣ
- είναι αρμόδια για τη χρηματοδότηση των δράσεων ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας και εποπτεύει και συντονίζει την εκτέλεσή τους στις αναπτυσσόμενες χώρες,
- ενισχύει την ελληνική συμμετοχή σε προγράμματα αναπτυξιακής συνεργασίας Μ.Κ.Ο. της Ευρωπαϊκής Ενωσης, άλλων πολυμερών διεθνών οργανισμών και ιδιαίτερα σε προγράμματα ανθρωπιστικής βοήθειας που χρηματοδοτούνται από το European Community Humanitarian Office (ECHO).
- Εισηγείται στην Ε.Δ.Ο.Σ. προτάσεις για τη συγκέντρωση της διμερούς αναπτυξιακής βοήθειας που προωθείται μέσω Μ.Κ.Ο. σε συγκεκριμένες χώρες ή τομείς προτεραιότητας.
- Προτείνει την ανάληψη πρωτοβουλιών σε αναπτυσσόμενες χώρες μέσω της συμμετοχής Μ.Κ.Ο. ή άλλων συναφών φορέων.

Ως Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (Μ.Κ.Ο.) ορίζονται τα "μη κερδοσκοπικά νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που έχουν ως αντικείμενο, κυρίως, την παροχή επείγουσας ανθρωπιστικής, επισιτιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας προς τους πληθυσμούς αναπτυσσόμενων χωρών, προκειμένου να συντελέσουν στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη αυτών των χωρών" (άρθρο 10 ν. 2731/1999).

Ας δούμε τώρα πού πήγαν στην πραγματικότητα τα χρήματα... Τα πρόσφατα δημοσιεύματα για τις "528 ΜΚΟ στο τραπέζι" περιλαμβάνουν μόνο τους τίτλους των ΜΚΟ που χρηματοδοτήθηκαν και είναι ήδη αρκετά αποκαλυπτικά, αφού είναι μάλλον απίθανο να συνεισέφεραν στην αναπτυξιακή συνεργασία κάποιες θεατρικές ομάδες ή "κέντρα μελισσοθεραπείας" που αναφέρονται. Όμως οι πραγματικές διαστάσεις του θέματος αποκαλύπτονται όταν δει κανείς τα πρόσωπα πίσω από τις "σφραγίδες", που δε φαίνονται στα πρόσφατα δημοσιεύματα. Το 2005 η εφημερίδα "Το Παρόν" είχε δημοσιεύσει έναν κατάλογο που αποκάλυπτε με κάθε λεπτομέρεια τις ΜΚΟ που έλαβαν χρηματοδοτήσεις του Υπουργείου Εξωτερικών ως το 2004, και (το σημαντικότερο) τα πρόσωπα που τις αποτελούσαν. Στον κατάλογο αυτό διαβάζουμε ότι χρηματοδοτήθηκαν για "δράσεις ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας σε αναπτυσσόμενες χώρες" κλπ., μεταξύ άλλων και οι ακόλουθες ΜΚΟ:
- Πολίτες σε Δράση, (250.000 Ευρώ), με ιδρυτικό μέλος τη Μαρία Δαμανάκη,
- ΚΕΔΕ Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη , (399.694 Ευρώ), με ιδρυτικό μέλος την κ. Μαργαρίτα Παπανδρέου
- Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, με ιδρυτικό μέλος τον κ. Ν. Χρυσόγελο
- Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών - Ανδρέας Παπανδρέου, (420.500 Ευρώ),
- Ένωση Πολιτών Θεσσαλονίκης για το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό, με ιδρυτικά μέλη τους κκ. Γιάννη Μπουτάρη και Σπύρο Βούγια
- Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης, με ιδρυτικό μέλος τον κ. Μιχάλη Τρεμόπουλο,
- ΕΤΕΠΕ Εταιρεία Επικοινωνιακής και Πολιτικής Έρευνας, (30.000 Ευρώ), με υπευθύνους τους κκ.Παναγιώτη Δημητρά και Γρηγόρη Βαλλιανάτο-
Επίσης στις χρηματοδοτηθείσες ΜΚΟ περιλαμβάνεται το γνωστό "Συμβούλιο Ελληνοτουρκικής Επιχειρηματικής Συνεργασίας" (178.372 Ευρώ), αλλά και άλλοι ενδιαφέροντες τίτλοι όπως "Όμιλος Παγκόσμιας Διακυβέρνησης", "Κύκλος της Πάτμου", κλπ.

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:
1. Ασχέτως του ποιες δράσεις υλοποίησε το "Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη" (ποιες άραγε;), δεν τίθεται ζήτημα ηθικής τάξεως όταν ένας υπουργός χρηματοδοτεί την πολιτική δράση της μητέρας του με 399.694 Ευρώ από δημόσιο χρήμα;
2. Ποιες ακριβώς "δράσεις αναπτυξιακής βοήθειας σε αναπτυσσόμενες χώρες" προσέφεραν οι "Πολίτες σε Δράση" της κ. Δαμανάκη, που όλως τυχαίως την εποχή της χρηματοδότησης (2003-2004) μεταπήδησε από το Συνασπισμό στο ΠΑΣΟΚ;
3. Ποιες ακριβώς "δράσεις αναπτυξιακής βοήθειας σε αναπτυσσόμενες χώρες" προσέφεραν ο κ. Μπουτάρης και ο κ. Βούγιας με την Ένωση Πολιτών Θεσσαλονίκης; Περιλαμβάνεται σε αυτές τις δράσεις η γνωστή πρόταση του κ. Μπουτάρη να μετονομασθεί κεντρική λεωφόρος της Θεσσαλονίκης προς τιμήν του Κεμάλ Ατατούρκ;
4. Από πού κι ως πού το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών χρηματοδότησε άτομα όπως ο κ. Βαλλιανάτος που θεωρεί ότι τα Σκόπια δικαιούνται να ονομάζονται "Μακεδονία", ο κ. Τρεμόπουλος με τις επίσης γνωστές απόψεις περί Μακεδονικού ή ο κ. Δημητράς που ζητάει "να πιεστεί η Ελλάδα να επιστρέψει τις περιουσίες των εθνικά Μακεδόνων"; Με ποια λογική το ελληνικό ΥπΕξ επί υπουργίας Γ. Παπανδρέου χρηματοδότησε τους κύριους προπαγανδιστές των σκοπιανών θέσεων εντός Ελλάδος;
5. Το ΙΣΤΑΜΕ Ανδρέας Παπανδρέου ποια ακριβώς "δράση αναπτυξιακής βοήθειας" οργάνωσε, ώστε να δικαιούται 420.500 Ευρώ από δημόσιο χρήμα;
6. Αλήθεια, η Επιτροπή Αξιολόγησης των ΜΚΟ που προβλέπεται από το άρθρο 11 του ν. 2731/1999, λειτούργησε ποτέ; Και αν λειτούργησε, πώς έκρινε τις παραπάνω ΜΚΟ και πώς αξιολόγησε άραγε το έργο της μητέρας του υπουργού; (εδώ γελάνε...)

Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: ο Γ. Παπανδρέου, ως τότε υπουργός Εξωτερικών, είναι υπόλογος για αυτό το "φαγοπότι". Σίγουρα πολιτικά υπόλογος, ενδεχομένως και ποινικά υπόλογος.
Όχι μόνο διαχειρίστηκε αυτό το όργιο σπατάλης μεταξύ 1999 και 2004, αλλά ήταν και εκείνος που το ξέκίνησε, ιδρύοντας την ΥΔΑΣ του ΥΠΕΞ το 1999. Και επιπλέον, το 2002 πήρε και τις αντίστοιχες χρηματοδοτήσεις του ΥΠΕΘΟ στη δική του αρμοδιότητα. Δηλαδή υπήρξε ο απόλυτος κυρίαρχος της διαχείρισης αυτών των κονδυλίων. Και αντί να τα χρησιμοποιήσει προς το εθνικό συμφέρον, τα χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει την προσωπική του αυλή, να χρηματοδοτήσει συγγενικά του πρόσωπα και να ενισχύσει ανθρώπους και απόψεις που ίσως είναι συμπαθείς στον ίδιο, αλλά σίγουρα αντιστρατεύονται το ελληνικό εθνικό συμφέρον.

Μήπως λοιπόν ο τότε υπουργός Εξωτερικών και σημερινός πρωθυπουργός διέπραξε τα αδικήματα της απιστίας κατά του Δημοσίου και της παράβασης καθήκοντος, έστω ως ηθικός αυτουργός, όταν χρηματοδοτούσε από τα κονδύλια του Υπουργείου του οργανώσεις και πρόσωπα που (α) δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του νόμου και (β) στρέφονταν κατά των εθνικών συμφερόντων; Ο κύριος εισαγγελέας, που ξεκίνησε την έρευνα για τις ΜΚΟ, έχει τα "κότσια" να την πάει μέχρι τέλους; Το ελπίζουμε.


Είναι στα καλά του ο άνθρωπος;

Με αφορμή τις δηλώσεις των εκπροσώπων της τρόικας για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, οι πάντες καταφέρθηκαν εναντίον του Γιώργου Παπανδρέου, κατηγορώντας τον πως ξεπουλάει τη χώρα. Δεν είναι η πρώτη φορά που αδικούνται οι προθέσεις του Παπανδρέου.

Χτες, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε πως...
«η Ελλάδα δεν πουλάει τη γη της» και τόνισε πως θα προτείνει νόμο στη Βουλή, ώστε η ελληνική γη να μη μεταβιβάζεται και να μην πωλείται. Βέβαια -με το Μνημόνιο που έχει υπογράψει- ο Γιώργος Παπανδρέου έχει υποθηκεύσει όλη τη δημόσια περιουσία. Ουσιαστικά -μιας και δεν υπάρχει περίπτωση να αποπληρωθεί το χρέος- η χώρα έχει ήδη πουληθεί.

Ήταν πολύ σωστή και πολιτικά τίμια η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να πουλήσει τη χώρα. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι σοσιαλιστής. Είχε δηλώσει μάλιστα πως είναι «αντιεξουσιαστής στην εξουσία».

Όσοι βιάστηκαν να τον κοροϊδέψουν για αυτή του τη δήλωση διαπιστώνουν τώρα πως ο Παπανδρέου έλεγε την αλήθεια – διαπιστώνουν πως ο Παπανδρέου είναι οπαδός του αναρχικού σοσιαλισμού και του Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν.

Ο Προυντόν –ο οποίος, μεταξύ άλλων, ήταν και εναντίον της κρατικής ιδιοκτησίας- είχε γράψει πως «η ιδιοκτησία είναι κλοπή». Ο Γιώργος Παπανδρέου πουλάει τη δημόσια περιουσία, ώστε η χώρα να μην έχει περιουσία και να περάσει από τον σοσιαλισμό στην αναρχία.

Πουλώντας τη δημόσια περιουσία, ο Παπανδρέου έκανε το χρέος του – το κράτος δεν έχει ιδιοκτησία. Τώρα μένει να τον ακολουθήσουν και οι Έλληνες που έχουν ιδιοκτησία – ας απαρνηθούν ή ας πουλήσουν την ατομική ιδιοκτησία τους, ώστε να ζήσουμε επιτέλους στην ιδανική αντιεξουσιαστική και αταξική κοινωνία της αναρχίας.
PITSIRIKOS


Τα έχει ξεπουλήσει όλα!

Προχθές ο εκλεκτός συνάδελφος Νίκος Ξυδάκης μάς υπενθύμισε απ' την «Καθημερινή» τον Θουκυδίδη να προσδιορίζει με το στόμα του Νικία τι είναι η πατρίδα: «άνδρες γαρ πόλις, και ου τείχη ουδέ νήες ανδρών κεναί», οι
άνθρωποι είναι η χώρα, το κράτος, η δημοκρατία, δεν είναι τα κτίρια, τα κτήρια και τα πράγματα.
Είναι σήμερα φανερό ότι η πατρίδα, οι άνθρωποι, είναι σε κίνδυνο. Κίνδυνο ήδη βαθύ, που διαρκώς διευρύνεται.
Σε αυτές τις περιπτώσεις «υπέρτατος νόμος είναι η σωτηρία της πατρίδας».
Φοβάμαι ότι πλέον αυτό σημαίνει ένα και μόνον πράγμα: σωτηρία της πατρίδας, των ανθρώπων της, από τον Παπανδρέου.
Με το ΑΕΠ να πέφτει στο 6,6% (το δ' τρίμηνο του 2010), την ανεργία να ανεβαίνει αλματωδώς και τη χώρα να σκλαβώνεται σε υπαγόρευση πολιτικής (δικτατορία) για τα επόμενα τριάντα χρόνια,
ένα μπορεί να 'ναι το συμπέρασμα: ότι ο Παπανδρέου αποτελεί πλέον κίνδυνο για την πατρίδα...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 17.ΙΙ.2011
ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ.
Με τον Στάθη ιδεολογικά είμαστε εντελώς αντίθετοι . Πρέπει όμως να ομολογήσουμε, ότι η αντιπολίτευση που κάνει στην πράσινη συμφορά είναι μοναδική. 
Αγαπηνός. 


Η ξεφτίλα του ΠΑΣΟΚ!

Του Σταύρου Χριστακόπουλου.

Η πλήρης αποτυχία της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης και του Μνημονίου ομολογείται πια από όλους. Αψευδής μάρτυρας η τρομακτική ύφεση, η οποία, κατά την ομολογία και του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλου, θα συνεχιστεί και το 2011. Σύμφωνα με την πρόβλεψή του θα κυμανθεί άνω του 3%, αλλά η πρόβλεψη αυτή είναι καταφανώς επισφαλής. Ήδη άλλωστε το 2010 η πτώση του ΑΕΠ ανήλθε σε 4,5% σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, για τα οποία σώφρον θα ήταν να κρατάμε μικρό καλάθι.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε...
δραματικά το τελευταίο τρίμηνο του προηγούμενου έτους και η ύφεση έφτασε το 6,6%. Αν προσθέσουμε τον πληθωρισμό, που έχει ανέβει πάνω από το 5%, τη συνεχώς εκτοξευόμενη ανεργία και το κλείσιμο των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων κατά δεκάδες χιλιάδες, τότε η κατάσταση γίνεται ζοφερή.

Με το έλλειμμα του 2010 στο 10%, το χρέος αλματωδώς αυξανόμενο και όλα τα προηγούμενα ως δεδομένα, ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος, ύστερα από την περίοδο... «γνωριμίας», πλέον περνά στο ψητό: «Το μόνο που σας σώζει είναι να ξεπουλήσετε».

Τα μέτρα περικοπών σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικό κράτος δεν έχουν ορατό τέλος. Παγιδευμένη σε ένα «σπιράλ θανάτου», η ελληνική οικονομία δεν έχει ορατή διέξοδο προς την ανάκαμψη. Τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα όταν φύγουν από τον εθνικό έλεγχο όχι μόνο οι επιχειρήσεις του Δημοσίου, αλλά και οι υποδομές της χώρας (λιμάνια, αεροδρόμια, συγκοινωνίες, ενέργεια, επικοινωνίες) και το σύνολο της δημόσιας περιουσίας.

Οι δανειστές και επιτηρητές μας είναι πλέον σαφείς, όπως περιγράφει και το σημερινό ρεπορτάζ του «Π»: «Αν δεν πουλήσετε, θα κατάσχουμε». Αυτό άλλωστε προβλέπεται από τη δανειακή σύμβαση που η κυβέρνηση υπέγραψε στο πλαίσιο του μηχανισμού «στήριξης». Την οποία μάλιστα ποτέ δεν έφερε για κύρωση στη Βουλή, με αποτέλεσμα κανείς να μην γνωρίζει το πλήρες περιεχόμενό της.



Αδιαφάνεια

Η αποθέωση της αδιαφάνειας, και μάλιστα από μια κυβέρνηση η οποία διαλύει τον κοινωνικό ιστό στο όνομα της καταπολέμησης της διαφθοράς. Όπως άλλωστε έκαναν κι άλλες κυβερνήσεις υπό καθεστώς ΔΝΤ, οι οποίες, στο όνομα της διαφάνειας, εκτόξευσαν τη διαφθορά στα ουράνια. Αδιάψευστο το παράδειγμα της... Αργεντινής, με την οποία μοιάζουμε όλο και περισσότερο, όπως όλο και πιο πολλοί παραδέχονται.

Άλλα θα περίμενε κάποιος εχέφρων πολίτης να συμβαίνουν ύστερα από τόσα καινοφανή που έπεσαν επί της κεφαλής του το τελευταίο διάστημα:

● Ύστερα από τόση ρητορική περί διαφάνειας και πολέμου «κατά της διαφθοράς».

● Ύστερα από τη συστηματική και συντονισμένη προσπάθεια να πειστεί ολόκληρη η κοινωνία ότι είναι διεφθαρμένη.

● Ύστερα από την εξελισσόμενη απόπειρα να πειστούμε – μέσω ψευδοϊστορικών ντοκιμαντέρ – ότι είμαστε ένα κατασκευασμένο έθνος που κατάγεται από κοινούς λωποδύτες και πλιατσικολόγους και κακώς αποσπάστηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Θα περίμενε για παράδειγμα – ο εχέφρων πολίτης – πως μιας κυβέρνησης που εργάζεται για τη «σωτηρία της χώρας» θα έθετε ως πρωτεύοντες στόχους, εκτός από την πάταξη της αδιαφάνειας, την ανασυγκρότηση της οικονομίας και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής. Και ότι πολύτιμο σύμμαχο σ’ αυτή την προσπάθεια θα αποτελούσε η ενίσχυση της διεθνούς παρουσίας της Ελλάδας. Τίποτε όμως απ’ αυτά δεν συμβαίνει:

● Η οικονομία εμφανίζει την εικόνα που λίγο παραπάνω περιγράψαμε. Με άκρως επιβαρυντικό παράγοντα το πλήρες ξεπούλημα του εθνικού πλούτου και μάλιστα, όπως θα διαβάσετε στο σημερινό «Π», υπό τον στυγνό εκβιασμό: «Πουλήστε, αλλιώς μπορούμε και να εφαρμόσουμε τις πρόνοιες της δανειακής σύμβασης περί κατάσχεσης»!

● Στο πεδίο της διαφάνειας βλέπουμε μια απίστευτα μυστικοπαθή – και εν πολλοίς προσωπική – «επενδυτική διπλωματία». Στο πλαίσιο της οποίας φαίνεται να εντάσσεται και ο διπλασιασμός των μυστικών – και κατ’ εξοχήν αδιαφανούς διαχείρισης – κονδυλίων αρμοδιότητας του ΥΠΕΞ.

● Ακόμη κι αν ελπίζαμε ότι η ενίσχυση της διεθνούς δραστηριότητας της χώρας θα υποβοηθούνταν έστω και με τέτοιου είδους κινήσεις του εν λόγω υπουργείου, η πραγματικότητα μας διαψεύδει τραγικά. Όπως θα δείτε πολύ αναλυτικά στο βασικό θέμα του σημερινού φύλλου του «Π», η διεθνής παρουσία της Ελλάδας υποβαθμίζεται ραγδαία.

Για την ακρίβεια, σε έγγραφό του προς το ΥΠΕΞ (το οποίο δημοσιεύουμε σήμερα ολόκληρο), ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην Πρετόρια περιγράφει την εικόνα μιας «αφρικανικής χώρας της αισχίστης υποστάθμης», η οποία αδυνατεί – ή, ίσως, δεν επιλέγει – να πληρώσει ακόμη και τα δημοτικά τέλη , τα καύσιμα κίνησης, τους μισθούς των υπαλλήλων, τα είδη υγιεινής και τις... εφημερίδες (!) για τις πρεσβείες της.

Το έγγραφο αυτό, διατυπωμένο σε μια ασυνήθιστη μη διπλωματική γλώσσα, είναι ενδεικτικό του ύψους των εξόδων λειτουργίας που επιχειρεί να μετακυλίσει η κυβέρνηση στην τσέπη των διπλωματών, από τους οποίους έχει ήδη περικόψει το 30%-35% των αποδοχών τους. Ακόμη περιγράφει την εικόνα από το εγγύς μέλλον της χώρας, εξ αιτίας της πολιτικής της κυβέρνησης και των πατρόνων της τρόικας και του ΔΝΤ.

Το κύριο συμπέρασμα από την ανάγνωσή του είναι ότι η κυβέρνηση μετατρέπει ταχύτατα τις ελληνικές διπλωματικές αρχές στο εξωτερικό σε προβληματικές επιχειρήσεις για να... τις κλείσει! Από τις 101 Πρεσβείες και Μον. Αντιπροσωπείες σε Διεθνείς Οργανισμούς και τα 40 Γεν. Προξενεία θα μείνουν 40- 50 Αρχές συνολικά, για να τοποθετούν εκεί τους δικούς τους, με (όπως... ψιθυρίζεται) υπόγειες υψηλότατες αμοιβές από τα απόρρητα κονδύλια.

Την ίδια ώρα στην Πρετόρια της Ν. Αφρικής ο πρεσβευτής μας διαπιστώνει: «Αν δεν πληρώσεις τον Αφρικάνο στην ώρα του και τα χρήματά του, τότε σε σκοτώνει για 10 ευρώ. Για να δούμε πώς θα ξεμπερδέψουμε από αυτή τη λαίλαπα, στην οποία μας έχετε βάλει».

Έναντι πινακίου φακής

Αυτή η εικόνα, όμως, δεν περιορίζεται στο ΥΠΕΞ και την ελληνική διπλωματία. Αντιθέτως περιγράφει γλαφυρά και ανάγλυφα τον τρόπο με τον οποίο η ελληνική κυβέρνηση κάνει πράξη το «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» διαλύοντας κάθε πτυχή του δημόσιου τομέα και απορρυθμίζοντας συνολικά την οικονομία, προκειμένου να παραδώσει προς εκμετάλλευση στα διεθνή λαμόγια των αγορών, με τα οποία συναναστρέφεται, κάθε παραγωγική ικμάδα της χώρας.

Στο όνομα της δημοσιονομικής σταθερότητας η κυβέρνηση διαλύει όχι μόνο τις διπλωματικές αποστολές της χώρας στο εξωτερικό, αλλά κάθε δημόσια δραστηριότητα κοινής ωφέλειας και κάθε έκφανση κοινωνικού κράτους: υγεία, παιδεία, ηλεκτρισμός, ύδρευση, δημόσια γη αποτελούν φιλέτα τα οποία προσφέρονται ήδη έναντι πινακίου φακής.

Συνεπακόλουθο της διάλυσης είναι το ξεπούλημα, καθώς βγαίνει στο σφυρί δημόσια περιουσία μέχρι του ύψους των 50 δισ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά, παρά τις διαβεβαιώσεις του Γ. Παπανδρέου, δεν βγαίνουν παρά μόνο αν ξεπουληθούν δημόσιες γαίες, βουνά, νερά, παραλίες, βραχονησίδες και πάει λέγοντας. Ή αν – κάτι μάλλον αμφίβολο – εκμισθωθούν για δεκαετίες στερώντας από την Ελλάδα κάθε ελπίδα αυτόνομης παραγωγικής ανάκαμψης για πάρα πολλά χρόνια...

Με την πολιτική πρακτική της η κυβέρνηση μετατρέπεται σε στυγνό ντίλερ με μόνο στόχο την αρπαγή του εισοδήματος των εργαζομένων και του δημόσιου πλούτου και τη μεταβίβασή του ως τοκοχρεολύσιο στους δανειστές. Τα αλλεπάλληλα Μνημόνια σωρεύουν απαιτήσεις αδύνατον να εισπραχθούν, με αποτέλεσμα τη συνεχή περικοπή μισθών και συντάξεων, τις απολύσεις, το κλείσιμο επιχειρήσεων κατά δεκάδες χιλιάδες και τη συνολική βύθιση της οικονομίας σε μια βαθιά ύφεση, που είναι άγνωστο αν ποτέ θα ξεπεραστεί.

Ο διπλωμάτης στο έγγραφό του γράφει τη φράση - κλειδί: «Αφρικανική χώρα της αισχίστης υποστάθμης»...
ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ


Να φύγει αμέσως η πράσινη συμφορά!

Με την Μερκελ ο Γιώργος στις 22 Φεβρουαρίου θα συζητήσει την χρεοκοπία μας.

Η ελληνική κοινή γνώμη με ευθύνη των ΜΜΕ παραμένει απληροφόρητη και δραματικά πίσω από γεγονότα. Ένα φοβισμένο σύστημα εξουσίας αδυνατεί ακόμη και να σκεφτεί τι θα συνέβαινε εάν ξαφνικά μαθαίναμε την αλήθεια.

Έτσι πέρυσι το μνημόνιο όσο και ο μηχανισμός της Ευρωζώνης των 110 δις εμφανίστηκε περίπου ως εθνική επιτυχία, ενώ ήταν το επιστέγασμα ...
μια τραγωδίας και μια κολοσσιαίας σειράς λαθών της ηγεσίας της χώρας. Φτάσαμε να δούμε τελικά την μισή αλήθεια όταν είδαμε πως δεχτήκαν τον ίδιο μηχανισμό στην Ιρλανδία. Αλλά και πάλι σήμερα γύρω μας κυριαρχεί ακόμη παντού η κουβέντα μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Πάλι η κοινή γνώμη είναι απληροφόρητη και σε διαφορά φάσης.

Την ερχόμενη εβδομάδα στην Γερμάνια Παπανδρέου και Μερκελ θα συζητήσουν του όρους της χρεοκοπίας μας. Τον τρόπο που θα γίνει τόσο το κούρεμα του ελληνικού χρέους αλλά και τα μέσα της αναδιάρθρωσης. Τα νούμερα δεν έβγαιναν εξ αρχής και μιλάμε ήδη για αποτυχία του μνημονίου και χρεοκοπία. Είναι κατανοητό ότι οι θυσίες όλων μας πήγαν στράφι στο βωμό των πειραμάτων της τρόικας. Είναι κατανοητό ότι απαιτούνται νέες και το χειρότερο είναι ότι η οικονομία καταστράφηκε και οδηγείται σε διαρκή μαρασμό. Είμαστε μπροστά σε μια νέα τραγωδία οφειλόμενη αυτή την φορά στα πειράματα της τρόικας και της κυβέρνησης .

Όμως σε αυτή την κουβέντα που θα γίνει με την Μερκελ, απουσιάζει δραματικά η ελληνική θέση. Πάμε εκεί απροετοίμαστοι όπως πάντα. Ουσιαστικά δεν έχουμε αντιπρόταση παρά να δεχτούμε ότι μας πουν. Ακόμη και αναθεώρηση συντάγματος ακόμη και εκποίηση δημόσιας περιουσίας ακόμη και χρεοκοπία με όρους υπέρ τραπεζών ακόμη και την Ελλάδα προτεκτοράτο. Και για άλλη μια φορά θα γίνουν προσπάθειες ώστε το όλο θέμα να εξωραϊστεί εμφανιζόμενο εκ νέου ως κάποια μορφής εθνικής επιτυχία. Για άλλη μια φορά θα γίνει επικοινωνιακή διαχείρηση.

Και με αυτό τον τρόπο θα πάμε σε εκλογές. Σε εκλογές χρεοκοπίας. Για την ακρίβεια ήδη ζούμε μέρες προεκλογικές όπου νομοσχέδια αποσύρονται και οι μεγαλοστομίες κυριαρχούν. To πολιτικό κόστος είναι γνωστό ότι ποτέ πρίν δεν απασχόλησε αυτή την κυβέρνηση.
πηγη


Ποιός ασχολείτε με την Θράκη μας;

"Εφιαλτικά" συμπεράσματα για τη Θράκη. Κρατήστε αυτή τη μελέτη!

Επί χρόνια γίνεται μία προσπάθεια ανάδειξης του Θρακικού προβλήματος, ενός εθνικού προβλήματος που όσο η Αθήνα αποφεύγει, τόσο αυτό γιγαντώνεται και απειλεί την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια των πολιτών της περιοχής.
Επιχειρήσαμε, να αποδώσουμε τον στρατηγικό σχεδιασμό και την γενικότερη παρεμβατικότητα της Τουρκίας στην Θράκη, αναλύσαμε πλείστες όσες περιπτώσεις της μεθοδικής «εργασίας» που έχουν αναλάβει μυστικές υπηρεσίες της γείτονος Τουρκίας προκειμένου να αλλοιώσουν την πραγματικότητα και να «χτίσουν» με υπομονή όλα εκείνα τα απαραίτητα «δομικά στοιχεία» που μπορούν να στοιχειοθετήσουν σοβαρότατο πρόβλημα για τον χαρακτηρισμό της Ελληνικότητας της περιοχής.

Πολιτική ανικανότητα και αδικαιολόγητη δουλικότητα σε παροτρύνσεις ξένων.
Εγκληματικά λάθη πολιτικών, ανυπαρξία εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, εξυπηρετήσεις στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και των καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά κυρίως η αδυναμία της Αθήνας να κατανοήσει την ευθύνη της προς την περιφέρεια, οδηγεί σήμερα τη Θράκη (και όχι μόνο) στις διαθέσεις εκείνων που σχεδίασαν, οργάνωσαν και εκτέλεσαν ένα μακρόχρονο σχέδιο πολιορκίας και άλωσης ελληνικών περιοχών.


Στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε, όσο πιο σύντομα γίνεται, να αποδείξουμε πως πλησιάζει πολύ επικίνδυνα η στιγμή εκείνη κατά την οποία ο Ελληνισμός θα τεθεί μπροστά σε τεράστια εκβιαστικά διλήμματα ως προς την Θράκη, αλλά και ως προς το Αιγαίο.


Εγνωσμένης αξίας ορυκτού πλούτου, η Θράκη, έχει ουσιαστικά παραδοθεί και λείπουν οι... υπογραφές για την δημιουργία μίας - εντός της Ελλάδος- περιοχής που θα λειτουργεί ως μόνιμο αγκάθι και με μεγάλους κινδύνους να μετατραπεί σε μία άτυπα κατεχόμενη από την Τουρκία περιοχή. Ζητάμε τον σεβασμό, την κατανόηση, την βοήθεια αλλά και την προσοχή όλων εκείνων των Ελλήνων που ενδιαφέρονται να αναδειχθεί το πραγματικό πρόβλημα της Θράκης. Ευελπιστούμε πως αυτή η προσπάθεια που καταβάλλουμε θα τύχει του δέοντος σεβασμού και της προσοχής που της αξίζει...


♣ Οι ειδικοί έχουν σημάνει συναγερμό
Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ειδικοί επιστήμονες, αναλυτές γεωπολιτικής, διπλωμάτες, αλλά και ιστορικοί και κοινωνιολόγοι, έχουν ποικιλοτρόπως καταδείξει το μέγεθος του συνεχώς διογκούμενου προβλήματος, που λέγεται Θράκη.
Οι φόβοι όλων πάντα ενέτειναν στο σοβαρότατο ενδεχόμενο μίας μικρής «επανάστασης» (σε πολιτικά πλαίσια ενισχυμένη από την διπλωματία της Άγκυρας) και αίτησης ανεξαρτησίας. Αργότερα, άρχισε να συζητείται σοβαρά το ενδεχόμενο Κοσοβοποίησης της Θράκης, αφού πληρούσε τα κριτήρια, αλλά είχε και τους ανθρώπους (π.χ. τούρκος πρόξενος Σαρνίτς) για να υλοποιήσουν ένα νέο Κόσοβο. Ίσως, το ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση (παρά τα όποια σημερινά οικονομικά της προβλήματα), ανάγκασε την Άγκυρα να «υποχωρήσει» σε περισσότερο ήπιες μεθόδους τουρκοποίησης της Θράκης.

♣ Γιατί η Τουρκία θέλει μία «Ανεξάρτητη Δυτική Θράκη»
Είναι γνωστό πως οι «δεξαμενές σκέψης» της Τουρκίας και οι γενικότερες στρατηγικές που ακολουθούνται από την τουρκική εξωτερική πολιτική, καθώς και από τις υπηρεσίες (κυρίως εθνικού ενδιαφέροντος) της γείτονος, έχουν «στοχεύσει» την Ελληνική Θράκη πριν από δεκαετίες. Ίσως και από την ίδρυση του σύγχρονου τουρκο - Κεμαλικού κράτους, όταν τα Ελληνικά στρατεύματα αποχώρησαν από την Ανατολική Θράκη χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα (ελέω συμφωνιών που υπέγραψε η τότε ελληνική κυβέρνηση).

Από τότε μέχρι σήμερα, έχoυν αποκαλυφθεί μία σειρά από θέματα (π.χ. χρυσός, ουράνιο, πετρέλαιο κ.α.) που διαθέτει η Θράκη. Όμως, το ότι αποτελεί το τμήμα σύνδεσης Ασίας και Ευρώπης, με δρόμους συγκοινωνιών, αλλά και ενέργειας, η περιοχή της Θράκης σήμερα μεταβάλλεται σε περιοχή ελέγχου ροής ενέργειας προς την Ευρώπη, καθιστώντας την στο εγγύς μέλλον (την αμέσως επόμενη δεκαετία) περιοχή που θα συγκεντρώσει βαριά βιομηχανία και σημαντικά οικονομικά και τραπεζικά κεφάλαια θα ζητήσουν να κατοικοεδρεύσουν σε αυτήν. Η Άγκυρα θέλει όχι μόνο να είναι παρούσα, αλλά να «διευθύνει» και να αποκομίσει τα μέγιστα οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη που προκύπτουν από τα ανωτέρω.



♣ Πως μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη Θράκη;
Το ερώτημα που σήμερα θα πρέπει να απαντηθεί είναι: μπορεί ειρηνικά να τεθεί θέμα δημιουργίας ενός ανεξάρτητου κρατιδίου στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης; Η απάντηση είναι πως είμαστε πολύ κοντά στο ενδεχόμενο αυτό. Αλλά όχι ακόμη. Εκτός αν κάποιοι αποφασίσουν να ρίξουν τις μάσκες της φιλίας τους επειδή θα πρέπει να επιταχύνουν τις. «δουλειές» τους στην Βαλκανική και στην Ανατολική Μεσόγειο. Πότε όμως θα είναι δυνατό να υλοποιηθεί μία ανακήρυξη της Θράκης ως ανεξάρτητου κρατιδίου; Μα φυσικά, όταν αυτό το κρατίδιο θα πληρούσε τα απαραίτητα «δομικά στοιχεία» ενός κράτους, είναι η απάντηση. Δηλαδή να έχει:

. Ενιαίο, συμπαγές και αδιαίρετο γεωγραφικό χώρο


. Οργανωμένη Διοίκηση ή σύστημα αυτοδιοίκησης


. Υποτυπώδες σύστημα οικονομίας ή Τραπεζικό σύστημα


. Υποτυπώδες έστω σύστημα Υγείας


. Οργανωμένο σύστημα Παιδείας


. Κοινή ιστορική και εθνική συνείδηση των πολιτών


Αυτά αποτελούν τα συστατικά στοιχεία αποτελούν την «μαγιά» για να γίνει ο εφιάλτης πραγματικότητα.


♣ Τι συμβαίνει σήμερα στη Θράκη;
Επειδή, λοιπόν, το «ψηφιδωτό» είναι πλέον μπροστά μας, καλό θα είναι να το αποκωδικοποιήσουμε και να το δούμε επιτέλους ολόκληρο, όπως έχει μέχρι σήμερα στηθεί από την Άγκυρα. Στο σημείο αυτό θα πρέπει επίσης να σημειωθεί πως οι ευθύνες των Ελλήνων πολιτικών από την Αθήνα ή οι ευθύνες των εκάστοτε τοπικών αρχόντων της Θράκης, συνετέλεσαν τα μέγιστα ώστε ο κίνδυνος μεταβολής της Ελληνικής Θράκης σε περιοχή υπό άτυπη Ελληνική συγκυριαρχία να έχει μεγιστοποιηθεί σε βαθμό λίαν επικίνδυνο.

Δυστυχώς, είμαστε πολύ κοντά στο να ολοκληρωθούν οι προϋποθέσεις εκείνες που θα μας στερήσουν ως χώρα το αναφαίρετο δικαίωμα να ονομάζουμε την Θράκη αμιγώς Ελληνική και περιοχή υπό πλήρη Ελληνική κυριαρχία.


Και αυτή η ομιχλώδης κατάσταση έχει δημιουργηθεί λόγω μηδενικής μέριμνας και έλλειψης μακροχρόνιου σχεδιασμού εκ μέρους των Αθηνών. Οι εκάστοτε προσωπικές πολιτικές υπουργών, βουλευτών, Νομαρχών και Δημάρχων, κατάφεραν να αποδομήσουν και σε πολλές περιπτώσεις να παραχωρήσουν σοβαρά δικαιώματα στους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της Άγκυρας και τους εκάστοτε πρακτορίσκους και ανθυπρακτορίσκους της ΜΙΤ και του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, που διαφεντεύουν πλέον σε μεγάλες περιοχές με μουσουλμανικό πληθυσμό.



Η εφήμερη δόξα κάποιων πολιτικών ή οι μακροχρόνιοι σχεδιασμοί τους για ανέλιξη στην πολιτική, δυστυχώς, έχει ως αντίκρισμα την ίδια την Θράκη. Η ψήφος έχει καταστεί ναρκωτικό για τους πολιτικούς, που δεν διστάζουν να το καταναλώνουν σε υπέρμετρες δόσεις, προκειμένου να ικανοποιήσουν την πολιτική τους ματαιοδοξία, αγνοώντας ηθελημένα τις επιπτώσεις της «δουλικότητας» που απαιτείται ως «αντίδωρο». Μάλιστα, όπως θα καταδείξουμε στη συνέχεια ο περίφημος «Καλλικράτης» αποτελεί το καλύτερο δυνατό δώρο προς την κατεύθυ νση πιθανότατης (απ)αίτησης ανεξαρτησίας της Θράκης. Ένα δώρο, που χαρακτηρίζεται ως αυτοκτονικός ιδεασμός του νομοθέτη ή κενότητα πολιτικής και εθνικής ευθύνης του πολιτικού συστήματος. Αργά, αλλά σταθερά, με ευγενικές «χορηγίες» από την Αθήνα, από την Άγκυρα αλλά κυρίως από τις ΗΠΑ, η Θράκη είναι ένα σχεδόν βήμα πριν «σκάσει» σαν βόμβα, με άγνωστα αποτελέσματα.


♣ Σύστημα Αυτοδιοίκησης (υπάρχει ήδη)
Ο «Καλλικράτης» παρέχει τοπική αυτοδιοίκηση, με δομημένη ιεραρχία. Μέσα από ένα νομοσχέδιο για την τοπική Αυτοδιοίκηση και χωρίς προφανώς οι σχεδιαστές του να λάβουν σοβαρά υπ' όψιν τους την εθνική ιδιαιτερότητα της Θράκης, κατέστη δυνατό να παραχωρηθεί το «δικαίωμα» σε φανατικούς τουρκόφρονες, πιστούς υπηρέτες του εκτουρκισμού της Θράκης, να αναλάβουν την τοπική αυτοδιοίκηση σε συγκεκριμένες περιοχές που συνορεύουν μεταξύ τους.
Τι θα κάνει άραγε ο «σοφός νομοθέτης» εάν αύριο δηλώσουν όλοι αυτοί οι τουρκόφρονες - προσφάτως εκλεγέντες- δήμαρχοι, ότι νιώθουν τούρκοι και ασκούν το καθήκον τους ως τούρκοι πολίτες; Μπορεί άραγε ο «νομοθέτης» να κατανοήσει τι ακριβώς σημαίνει για τη Θράκη μία ενιαία τοπική αυτοδιοίκηση, που δεν είναι φίλα προσκείμενη στο Ελληνικό Σύνταγμα και στην εκάστοτε Ελληνική κυβέρνηση; Ας θεωρήσουμε, όμως, πως απλώς ο νομοθέτης έκανε λάθος και δεν υπολόγισε παραμέτρους που του ήταν άγνωστες. Το λάθος όμως, του νομοθέτη δυστυχώς, επεκτείνεται και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα όργανα του τουρκισμού στην Θράκη.

Έτσι, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως υπάρχει ήδη μία άτυπη κυβέρνηση, που έχει ορκιστεί στον Εχίνο Ξάνθης, μέλη της οποίας είναι όλοι οι πρώην και νυν μουσουλμάνοι βουλευτές όλων των Ελληνικών κομμάτων. Η άτυπη κυβέρνηση δρα με την «βιτρίνα» της «Συμβουλευτικής Επιτροπής Μειονότητας Τούρκων Δυτικής Θράκης» και έχει άμεσες σχέσεις με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής. Μάλιστα, τελευταία, με την ευγενική χορηγία του τούρκου προξένου, και την επιμέλεια της άτυπης αυτής κυβέρνησης των «τούρκων» της Θράκης, έχει ξεκινήσει μία καταιγίδα δημιουργίας «τουρκικών συλλόγων» (κυρίως πολιτιστικών, που βάζουν ιστορικά θεμέλια τουρκικού πολιτισμού στην περιοχή, διαστρεβλώνοντας την ιστορία αλλά και οικειοποιούμενοι ως τουρκικό τον ήδη υπάρχοντα πολιτισμό των μουσουλμάνων της περιοχής), που διασπείρονται στην ορεινή Θράκη αλλά και στο νοτιοανατολικό πεδινό τμήμα του νομού Ροδόπης.


Μία ευρεία γεωγραφική περιοχή, αυτοδιοικούμενη, με επίπεδα τοπικής αλλά και κεντρικής διοίκησης, ήδη υπάρχει, ελέω Καλλικράτη. Κάποιοι στην Αθήνα είτε δεν υπολόγισαν σωστά τις εξελίξεις, είτε τις υπολόγισαν με λάθος «μέτρα» και «σταθμά». συνεχίζοντας τα λάθη εις βάρος της Θράκης και του Ελληνισμού.


♣ Ενιαία γεωγραφική περιοχή (υπάρχει ήδη)
Μέσω του Καλλικράτη, το πολιτικό έγκλημα των Αθηνών στην Θράκη, γιγαντώθηκε. Μέσα από παράξενες μεθοδεύσεις (πολλοί μίλησαν για συμφωνίες μεταξύ ΠΑΣΟΚ και φανατικών τουρκοφρόνων) και επιλογές, κατέστη δυνατό να εκλεγούν 3 μουσουλμάνοι δήμαρχοι σε 3 Δήμους της Θράκης (δήμος Γλαύκης στην Ξάνθη, δήμος Ιάσμου και δήμος Φιλύρας στην Ροδόπη), σε γειτονικούς γεωγραφικά δήμους, στην ορεινή Θράκη, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό μία ενιαία - εκτεταμένη γεωγραφικά κατά μήκος σχεδόν ολόκληρης της ορεινής Θράκης - περιοχή, που κατοικείται σχεδόν ολοκληρωτικά από μουσουλμάνους και ελέγχεται αποκλειστικά από το τουρκικό προξενείο και τους ανθρώπους του!!!

Αν αυτό σε κάποιους θυμίζει γκέτο, θα τολμούσα να συμπληρώσω πως ίσως θα έπρεπε να μην παραμείνουν μόνο σε αυτή την εικόνα, αλλά στην σημασία που αυτή η εκτεταμένη ομοιογενών χαρακτηριστικών περιοχή μπορεί να πάρει.
Να σημειωθεί, βέβαια, πως στη νότια Βουλγαρία έχουν αναπτυχθεί ιδιαίτερα οι φιλοτουρκικές τάσεις, αφού η δράση των τουρκικών υπηρεσιών εκεί είναι ιδιαίτερα έντονη και έχουν ήδη δημιουργηθεί εντάσεις με την κυβέρνηση της Βουλγαρίας. Μία ακόμη ευρύτερη περιοχή τουρκοφρόνων ή μουσουλμάνων εξαρτώμενων από τουρκόφρονες, δημιουργεί αυτόματα σημαντική «πληγή» για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή. Όμως, για να συμβεί αυτό έπρεπε πρώτα να γίνει ο δικός μας «Καλλικράτης», και στη συνέχεια θα πρέπει να πραγματοποιηθούν και άλλα απαραίτητα «δομικά στοιχεία».


Τα λάθη των Ελλήνων πολιτικών, δείχνουν να επηρεάζουν και την Βουλγαρία, αφού καταφέρνουν να διογκώσουν ένα πρόβλημα που έρχεται επάνω μας, με μεγάλη ταχύτητα. Το Θρακικό πρόβλημα είναι ήδη εδώ, άσχετα αν κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχθούν ή να το δούνε. Το ειρωνικό είναι πως το «Θρακικό Πρόβλημα» είναι εδώ εξαιτίας της ανυπαρξίας βούλησης, σχεδιασμού ή της φιλοπατρίας Ελλήνων πολιτικών, που στάθηκαν πολύ μικροί έως ανίκανοι να αντιληφθούν πως παρέδιδαν και παραδίδουν τα υλικά ανεξαρτητοποίησης της Θράκης.


♣ Αυτοδύναμη οικονομία (υπάρχει ήδη)
Σε όσους ζούνε στην Θράκη ή σε όσους θέλησαν να ασχοληθούν σοβαρά με αυτήν, έχει ήδη γίνει απολύτως σαφές πως ο μουσουλμανικός πληθυσμός λειτουργεί σε καθεστώς γκέτο. Και αυτή η λειτουργία σε ένα πολύ μεγάλο της μέρος αφορά την οικονομία. Έτσι, υπάρχουν μουσουλμάνοι έμποροι που έχουν προϊόντα μόνο για μουσουλμάνους, ενώ είναι πολύ σπάνιο το φαινόμενο κατά το οποίο μουσουλμάνος θα αγοράσει από κατάστημα χριστιανού (οι χριστιανοί αγοράζουν από όπου τους αρέσει, ενώ οι μουσουλμάνοι αγοράζουν μόνο από μουσουλμάνους!!!). Υπάρχουν μουσουλμάνοι οικοδόμοι - εργολάβοι (απορίας άξιο πως αναπτύσσονται οικονομικά, όταν καταγγέλλουν την Ελλάδα για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για δημιουργία προβλημάτων στην ανάπτυξη, για άνιση αντιμετώπιση από το νόμο κ.α.) που δίνουν εργασία μόνο σε μουσουλμάνους εργάτες. Να σημειωθεί επίσης πως η φωτογραφία του Κεμάλ μπαίνει στα εγκεκριμένα από το τουρκικό προξενείο καταστήματα, τα οποία με αυτόν τον τρόπο κάνουν «χρυσές δουλειές».

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος, αλλά και το βάθος της οικονομικής διείσδυσης, δύναμης και ανεξαρτησίας που ήδη υπάρχει στους μουσουλμάνους της Θράκης (αιτία γι αυτό υπήρξε σειρά τραγικών λαθών της Αθήνας) σημειώνεται πως δεν είναι μόνο η εμπορική οικονομική δραστηριότητα που αναπτύσσεται (έστω και σε καθεστώς οικονομικού γκέτο). Το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες των μουσουλμάνων (πλην ελαχίστων ηρωικών εξαιρέσεων που δεν διστάζουν να τα βάλουν με το «σύστημα του προξενείου» αμφισβητώντας την «βοήθεια» που αυτό μπορεί να τους παρέχει).


Σαν παράδειγμα, της άνθησης αυτής της κλειστής οικονομίας, αρκεί να αναφερθεί ένα γεγονός που συνέβη σε τράπεζα της Ξάνθης κατά την είσοδο του ευρώ στην οικονομική καθημερινότητά μας. Ένας γέροντας πομάκος επισκέφθηκε την τράπεζα με ένα τσουβάλι δεκαχίλιαρα και όταν είδε τι του έδωσαν απογοητεύτηκε. Μέχρι τότε, πολλοί μουσουλμάνοι της Θράκης επένδυαν τα χρήματά τους στην Τουρκία, αλλά μετά από κάποια γεγονότα απαγωγών και ουσιαστικής απώλειας των επενδύσεών τους, αποφάσισαν (τουλάχιστον) την παύση επενδύσεων στην επικίνδυνη για επενδύσεις «μητέρα πατρίδα».


Είναι γνωστό πως μέχρι και σήμερα ένας μεγάλος όγκος χρημάτων των μουσουλμάνων της Θράκης βρίσκεται σε σεντούκια. Αυτά τα χρήματα θα προσπαθήσει να προσεταιριστεί η τουρκικών συμφερόντων Ziraat Bank, αλλά και οι τούρκοι επιχειρηματίες που σκοπεύουν να «επενδύσουν» στην Θράκη. Η Τουρκία σκοπεύει να «αγοράσει» τη Θράκη με βοήθεια που θα πάρει από τα χρήματα των Ελλήνων μουσουλμάνων. Και αν δεν καταφέρει σήμερα να τους πάρει τα χρήματα, η παρουσία της Άγκυρας στη Θράκη τους υπόσχεται πως αύριο θα τους πάρει την γη που κατέχουν. Γιατί; Μα, αφού η Ελληνική Πολιτεία δεν ενδιαφέρεται να καλύψει το ήδη υπάρχον κενό απέναντι στους πολίτες της, η πολιτική της γείτονος θα έρθει ως φυσικός κανόνας, να συμπληρώσει τα αθηνοκεντρικά κενά.


Η πρόσφατη οικονομική τάση, με τις επισκέψεις τούρκων επιχειρηματιών στην Θράκη, δημιουργεί μία παράξενη δυναμική στην τοπική οικονομία. Δεν είναι μόνο τα έπιπλα τουρκικής κατασκευής, αλλά κυρίως η μεταφορά τουρκικών βιοτεχνιών (κυρίως στην Κομοτηνή), που θα αγκαλιάσουν» τους μουσουλμάνους της Θράκης, θα τους δώσουν δουλειά και θα αποκτήσουν απόλυτη κυριαρχία - εξάρτηση στην διαβίωσή τους.


Μήπως θα ήταν καλύτερα οι κομπορημονούντες οικονομολόγοι των ΕΒΕ να υπολογίσουν και κάποιες άλλες παραμέτρους των σχεδιασμών ανάπτυξης που ονειρεύονται; Πώς είναι δυνατόν οι «ειδικοί» να μην βλέπουν πως μέσω των σημερινών τους σχεδιασμών πρόκειται να επηρεάσουν (σε εκβιαστικό βαθμό μάλιστα) τους μουσουλμάνους και τους χριστιανούς πολίτες της Θράκης;


♣ (Απορία συντάκτη: Γιατί έρχονται να επενδύσουν στην Ελλάδα οι τούρκοι βιομήχανοι, όταν το κόστος εργασίας στην Τουρκία είναι πολύ μικρότερο; Ποιός μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση, χωρίς να εικάσει κάποια έστω και υφέρπουσα επιθετική κίνηση της Άγκυρας;)


Η δημιουργία μίας (έστω υποτυπώδους) οικονομικής κίνησης που θα βασίζεται σε μικρής και μέσης εξαγωγικής μορφής βιοτεχνία ή βιομηχανία, είναι ένα ακόμη «δομικό στοιχείο» δημιουργίας μίας ανεξάρτητης Θράκης. «δομικό στοιχείο» που η οικονομική και πολιτική ελίτ το προσφέρει με πλατιά χαμόγελα στον Ταγίπ Ερντογάν, στον Αχμέτ Νταβούτογλου και στον τούρκο πρόξενο της Κομοτηνής, που εργάζονται μεθοδικά στα πλαίσια του νέο-οθωμανισμού και της δημιουργίας μίας μεγάλης Τουρκίας που θα «πατάει» στα Βαλκάνια.
Η πρόσφατη συνάντηση στην Κομοτηνή, όπου οι τούρκοι επιχειρηματίες εκδήλωσαν ανοιχτά το ενδιαφέρον τους για αγορά και εκμετάλλευση εγκαταλελειμμένων βιοτεχνιών και βιομηχανιών στην Ροδόπη, αποτελεί την μέγιστη απόδειξη της οικονομικής παράδοσης - μεταβίβασης της Θράκης σε τουρκικά χέρια.


Η ανάπτυξη ενός οικονομικού πόλου, που θα έχει άμεση και αμέριστη, χρηματική και πολιτική στήριξη από την Άγκυρα, είναι ήδη γεγονός. Η οικονομική εξάρτηση του μουσουλμανικού στοιχείου θα σημάνει την αυτόματη πολιτική χειραγώγησή του.


Τί έχει να απαντήσει η Αθήνα σε αυτό; Πρόκειται για ένα ακόμη επικίνδυνο λάθος που προστίθεται στα προηγούμενα; Ένα ακόμη μοιραίο λάθος, που παραδίδει την τοπική οικονομία σε φορείς που εδράζονται στην Τουρκία και οι οποίοι ασφαλώς δεν ενδιαφέρονται για τα Ελληνικά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα!!! Μήπως όμως θα έπρεπε να αναφερόμαστε ξεκάθαρα σε τουρκική «εισβολή»;


Σαν παράδειγμα αναφέρεται καθαρά για ιστορικούς σκοπούς και από στοιχεία της Τουρκικής Στατιστικής Υπηρεσίας Τurkstat για το ενδεκάμηνο Ιανουαρίου - Νοεμβρίου 2008 προκύπτει ότι οι ελληνικές εξαγωγές προς την Τουρκία έφθασαν στα 1.094 εκατ. δολ. και οι τουρκικές εξαγωγές προς την Ελλάδα στα 2.326 εκατ. δολ. (εμπορικό ισοζύγιο: -1.232 εκατ. δολ.). Ενώ για την περίοδο 2008-2009 τα νούμερα ήταν 1,1 δις και 1,6 δις δολάρια αντίστοιχα (εμπορικό ισοζύγιο: -500 εκατ. δολ). Επομένως τ ι είδους εξαγωγές θα μπορούσαν να πετύχουν οι ελληνικές επιχειρήσεις όταν ο μέσος μισθός στην Τουρκία είναι 320 ευρώ και τα ελληνικά προϊόντα κάθε άλλο παρά φτηνά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σε σχέση με τα τουρκικά. Εντάξει, λοιπόν, ας το προσμετρήσουμε κι αυτό σαν ένα ακόμη λάθος.


♣ Τραπεζικό σύστημα (υπάρχει ήδη)
Η ύπαρξη της τουρκικών συμφερόντων τράπεζας Ziraat Bank στην Θράκη, με υποκαταστήματα στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη, αποτελεί σήμερα τον συνεκτικό κρίκο της ήδη γκετοποιημένης οικονομίας των μουσουλμάνων της Θράκης. Είναι, δε, απολύτως βέβαιο πως όταν χρειασθεί θα κληθεί να παίξει τον οργανωτικό ρόλο σε μία νέα ανεξάρτητη οικονομία, αφού θα συγκεντρώνει το αποκλειστικό ενδιαφέρον και την εμπιστοσύνη του νέου ανεξάρτητου κράτους.

Οπότε, η αδειοδότηση λειτουργίας της στην Θράκη, ήταν μάλλον το αποτέλεσμα εγκεφαλικής δυσλειτουργίας εκείνου που συμφώνησε και υπέγραψε για την ύπαρξη της Ziraat Bank σε μία ευαίσθητη εθνικά περιοχή.


Η Ziraat Bank σήμερα στηρίζει την δημιουργία και της λειτουργίας μίας ανεξάρτητης οικονομίας, αποκλειστικά από και προς μουσουλμάνους, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί και σαν πολιορκητικός κριός ισχύος στην ήδη καταρρέουσα (λόγω τεράστιων ευθυνών των κυβερνήσεων της χώρας, που εγκατέλειψαν και εν μέρει - εμμέσως κατέστρεψαν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες που τόλμησαν να αναπτυχθούν σε ολόκληρη την περιφέρεια της Αν. Μακεδονίας και Θράκης) τοπική οικονομία.
Το κύμα δανειοδοτήσεων, αλλά κυρίως η αγορά γης από μουσουλμάνους μέσω της Ziraat Βank, αποτελεί μία εν δυνάμει απειλή αλλαγής ιδιοκτησίας γης. Και κάτι τέτοιο, είναι δυνατόν να μεταβάλει τον γεωγραφικό εθνικό χάρτη, με άγνωστα αποτελέσματα σε περίπτωση που γίνει επίκληση της Συνθήκης της Λωζάνης. Μία συνθήκη στην οποία γίνεται σαφέστατη αναφορά σε πληθυσμιακή και ιδιοκτησιακή ανωτερότητα, με βάση την οποία η σημερινή Θράκη (δυτική Θράκη) δόθηκε στην Ελλάδα.



Ενώ σήμερα η Ziraat Bank έχει ένα σαφή προσανατολισμό, είναι απολύτως βέβαιο πως την επαύριο θα αλλάξει χαρακτηριστικά, θα επαναπροσανατολισθεί και θα μπορεί άνετα να μεταβληθεί σε «εθνική τράπεζα» της ανεξάρτητης τουρκικής Θράκης. Είναι σαφές πως με βάση τις ήδη υπάρχουσες οικονομικές συναλλαγές, θα μπορεί να αποδεχθεί μία έκκληση - αίτηση των τουρκοφρόνων, για να δημιουργήσει τον οικονομικό κορμό και να λειτουργήσει σαν κύριος φορέας οικονομικής σύνδεσης με άλλα κράτη. Η τουρκικών συμφερόντων τράπεζα δεν ήρθε στην Θράκη για να δώσει δάνεια, αλλά για να πάρει ισχύ και να καλύψει (σχεδόν αποκλειστικά) τις αυξημένες οικονομικές δραστηριότητες που επίκειται να αναπτυχθούν από την διέλευση των αγωγών ενέργειας και την ταυτόχρονη έλευση μεγάλων βιομηχανικών μονάδων στην περιοχή.


Η αυξημένη δυναμική, η τεχνογνωσία και οι καλές σχέσεις με τον τοπικό μουσουλμανικό πληθυσμό, θα καταστήσουν την Ziraat Bank σε παίκτη ισχύος.
Τι επεκτάσεις οικονομικές και πολιτικές μπορεί να έχει μία τέτοια εξέλιξη; Δυστυχώς, για την Ελλάδα, τις χειρότερες, αφού η Ελληνική οικονομία θα βρεθεί έξω από την «πίτα» ή θα αναγκαστεί να αποδεχθεί να μοιραστεί την «πίτα» που λέγεται Θράκη!!! Και τα λάθη της Αθήνας, απλώς συνεχίζονται.



♣ Υποτυπώδες -έστω- σύστημα Υγείας (υπολείπεται)
Η λειτουργία ενός κράτους (ή η αίτηση για ίδρυση ενός κρατιδίου - μορφώματος) απαιτεί σαφείς υπάρχουσες υποδομές. Μέσα σε αυτές τις απαιτητές υποδομές είναι και η παροχή του αγαθού της Υγείας. Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει δημιουργηθεί κάποια νοσηλευτική μονάδα, τουρκικών συμφερόντων, στην Θράκη, οι πληροφορίες που υπάρχουν γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, είναι ανησυχητικές για την Ελληνική πλευρά.

Μέσα στα πλαίσια των καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων και της ελεύθερης οικονομικής ανάπτυξης (και οικονομικών δραστηριοτήτων) ανάμεσα στις δύο χώρες, τούρκοι επιχειρηματίες συνοδευόμενοι από γιατρούς, έχουν ήδη επισκεφθεί τον ορεινό όγκο των νομών Ξάνθης και Ροδόπης, συλλέγοντας στατιστικές πληροφορίες για θέματα υγείας και ασθενειών των κατοίκων των περιοχών αυτών. Μάλιστα, έδωσαν διαβεβαιώσεις στους κατοίκους του Εχίνου (Ν. Ξάνθης) πως πρόκειται να λειτουργήσουν πλήρεις ιατρικές κλινικές μονάδες (μικρά ιδιωτικά νοσοκομεία) πολύ σύντομα!!!


Στα ίδια επιχειρηματικά πλαίσια, τούρκοι επιχειρηματίες επισκέφθηκαν την πόλη της Κομοτηνής σε μία προσπάθεια συνεργασίας με τον τούρκο πρόξενο προκειμένου να εξευρεθεί οικόπεδο που θα μπορέσει να φιλοξενήσει μία μεγάλη ιδιωτική ιατρική μονάδα (νοσοκομείο), η οποία θα μπορεί να παρέχει υπηρεσίες στο νομό Ροδόπης. Οι πληροφορίες ανέφεραν μάλιστα την επιθυμία των τούρκων επιχειρηματιών η νοσοκομειακή αυτή μονάδα να διαθέτει και ελικόπτερα για αερο-διακομιδή των ασθενών (ιδιαίτερα της ορεινής Ροδόπης).



Σήμερα, υπάρχει μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων ιατρών, οι οποίοι σε ένα ποσοστό περίπου 99% έχουν σπουδάσει ιατρική στην Τουρκία. Η επιστημονική τους δραστηριότητα στέφεται με επιτυχία αφού έχουν ως ασθενείς - πελάτες περίπου το 90% των μουσουλμάνων. Ακόμη και ο ευαίσθητος χώρος της Υγείας έχει μεταβληθεί σε ένα γκέτο. ενώ στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας, διορίζονται σε δημόσιους οργανισμούς υγείας, με την βοήθεια πολιτικών (χριστιανών και μουσουλμάνων) παραβιάζοντας την «σειρά» ή και τις «προϋποθέσεις» που απαιτούνται. Σε περίπτωση που αύριο τεθεί αίτημα δημιουργίας ενός ιδιωτικού νοσοκομείου τουρκικών συμφερόντων, εμείς θα μπορούνε να πούμε πως απλώς ένα ακόμη κομμάτι της «αλυσίδας» μπήκε στη θέση του, ένα ακόμη «λάθος» έχει γίνει στο όνομα της ελεύθερης οικονομίας και των καλών σχέσεων. Και η ζωή συνεχίζεται, στην. υγεία των κορόιδων.


♣ Οργανωμένο σύστημα Παιδείας (είναι σχεδόν έτοιμο) και κοινή γλώσσα εκπαίδευσης η τουρκική (αναγνωρίστηκε)
Στο σημείο αυτό το «έγκλημα» είναι παλιό. Μετράει δεκαετίες, περισσότερο από μισό αιώνα, όταν η Ελληνική κυβέρνηση (1954) αποφάσισε να παραβιάσει εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων την Συνθήκη της Λοζάνης, αναγνωρίζοντας τουρκική μειονότητα. Μάλιστα, φρόντισε ο τότε υπουργός Παιδείας να στείλει έγγραφο σε όλα τα σχολεία της Επικράτειας που υπήρχαν μουσουλμάνοι, μέσω του οποίου ζητούσε την διακριτική ευνοϊκή μεταχείριση των τούρκων μαθητών.

Έτσι, η λέξη «Τούρκος» μπήκε στο υπουργείο Παιδείας. Την επόμενη χρονιά, η τουρκική κυβέρνηση, αποφάσισε να ανταποδώσει την ευγενική κίνηση της Ελλάδας, οργανώνοντας μία δίχως προηγούμενο επίθεση κατά των Ελλήνων της Πόλης (τα γνωστά αίσχη του τουρκικού παρακράτους, Σεπτεμβριανά).



Από τότε, μέχρι σήμερα, πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι και οι αναίτιες παραχωρήσεις της Ελληνικής πλευράς άρχισαν να δημιουργούν τις βάσεις για ένα ανεξάρτητο τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα εντός της Ελλάδας! Μειονοτικά Δημοτικά Σχολεία, Μειονοτικά Ιδιωτικά Γυμνάσια και Λύκεια, με δασκάλους «προσοντούχους» (άγνωστο τι προσόν διέθεταν πέρα από τη γνώση της τουρκικής γλώσσας και τις πολύ καλές τους επαφές με την Άγκυρα), καθηγητές από την Τουρκία και πάντοτε υπό Τουρκική διεύθυνση!!!


Το έγκλημα της Ελληνικής πολιτείας ήταν συνεχές, αφού φρόντισε να υποβιβάσει (με τις εντολές ειδικές - διακριτικής διαχείρισης, όπως φαίνεται στο έγγραφο που παρατίθεται, έτους 1954) τους μαθητές, παραδίδοντάς τους σε δασκάλους και καθηγητές που είχαν ελάχιστη διάθεση και μπορούσαν να εργάζονται όποτε και όπως ήθελαν, αφού ο έλεγχος για την πρόοδο των μαθητών ήταν σχεδόν μηδενικός.


Το έδαφος ήταν πρόσφορο, προκειμένου να εργαστούν οι «προσοντούχοι» και οι εκ Τουρκίας εκπαιδευτικοί με πολύ άνεση στον εκτουρκισμό των συνειδήσεων των μαθητών.
Την οριστική πέτρα στο στρεβλό οικοδόμημα έβαλε ο Γιώργος Παπανδρέου που ως υπουργός Παιδείας αποφάσισε την ειδική πριμοδότηση -με ένα σύστημα ποσόστωσης- των μουσουλμάνων (σύμφωνα με την εγκύκλιο του 1954, τούρκων) μαθητών προκειμένου να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.


Βέβαια, η απόφαση αυτή είχε σαν αιτιολογικό να σταματήσει ή έστω να μειώσει την μετακίνηση των μουσουλμάνων μαθητών στην Τουρκία, προκειμένου να σπουδάσουν σε κάποιο Πανεπιστήμιο. Στην πραγματικότητα ήταν η ταφόπλακα σε κάθε πιθανότητα επαναφοράς σε φυσιολογική λειτουργία του συστήματος εκπαίδευσης των μουσουλμάνων μαθητών. Δια χειρός Παπανδρέου, λοιπόν, η κάκιστη απόδοση των εκπαιδευτικών, αλλά και του λανθασμένου συστήματος εκπαίδευσης, επιβραβευόταν με ειδική βαθμολογία και με λίγη τύχη κάποιος που στις εξετάσεις έπαιρνε βαθμό 4 (με άριστα το είκοσι) σπούδαζε από δικηγόρος μέχρι γιατρός!!!


Η Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης (γνωστή ως ΕΠΑΘ) λειτουργούσε πάντα με χαμηλά κριτήρια αξιολόγησης και παρήγαγε δασκάλους (πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αποκλειστικά για μειονοτικά δημοτικά σχολεία) που η απόδοσή τους εξαρτώνταν μόνο από την διάθεσή τους να διδάξουν. Συνήθως οι άνθρωποι αυτοί, με έναν δεύτερο μισθό από την Άγκυρα, δίδασκαν τον τουρκισμό, ενώ σε αρκετές περιπτώσει ς προβιβάζονταν σε ιμάμηδες (ποιος είπε ότι η θρησκεία δεν μοιράζει χρήμα;) ή ακόμη και σε «μάγους» που «διάβαζαν», «ξόρκιζαν», έκαναν μάγια. φυσικά με το αζημίωτο. Το σύστημα της Ελληνικής Εκπαίδευσης στο μεγαλείο του!!!


Όταν έγινε γνωστό πως το πρόβλημα που ουσιαστικά αντιμετώπιζε η εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων ήταν η πολυγλωσσία (οι περισσότεροι μουσουλμάνοι είναι Πομάκοι και μιλούσαν τρεις γλώσσες: την μητρική Πομακική, την Τουρκική και την Ελληνική) στην οποία αναγκάζονταν οι μαθητές να ζούνε, η Ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να δημιουργήσει ειδικά προγράμματα για να δοθεί κάποια λύση στο φυσιολογικό πρόβλημα να μιλάς την μητρική σου γλώσσα, να διδάσκεσαι στην Ελληνική και υποχρεωτικά -και τελείως αναίτια- στην Τουρκική. Και όλα αυτά ενώ θα πρέπει να ζήσουν και να εργαστούν στην Ελλάδα.!
Μέσα από τα καλοπληρωμένα αυτά ειδικά ερευνητικά προγράμματα εμφανίστηκε και η κυρία Δραγώνα, η οποία τελικά κατέθεσε τα αποτελέσματα της έρευνάς της στο Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, το οποίο με τη σειρά του απεφάνθη πως η εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων θα γίνεται σε δύο γλώσσες (Ελληνικά και Τουρκικά), εξαφανίζοντας -κυριολεκτικά- από τον γλωσσολογικό χάρτη την Πομακική γλώσσα και παραδίδοντας ουσιαστικά τους Πομάκους στην αγκαλιά της Άγκυρας!




Το πρωτοφανές αυτό γεγονός συνέβη στο τέλος του 2010, και θεωρείται μοναδικό στην παγκόσμια κοινότητα, αφού ένα υπουργείο Παιδείας αποφασίζει να εξαλείψει την ιστορία, τον πολιτισμό, την γενικότερη κουλτούρα και την γλώσσα μίας πληθυσμιακής ομάδας, εντάσσοντάς την εθνολογικά μέσα σε μία άλλη υποδεέστερη αριθμητικά τοπική πληθυσμιακή ομάδα. Και το κριτήριο της ανώμαλης αυτής συγχώνευσης ήταν το θρήσκευμα, που ενώ αποτελεί ευαίσθητο μη δημοσιοποιήσιμο προσωπικό δεδομένο, γίνεται ισοπεδωτικό εθνολογικό κριτήριο.



Με ποια λογική συνέβη αυτό; Ίσως με την λογική της κυρίας Δραγώνα, ίσως με την λογική της κυρίας Διαμαντοπούλου, ίσως με την λογική της Άγκυρας και των φερέφωνων (βλ. Ανεξάρτητη Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης) που διατηρεί εντός της Ελληνικής Θράκης. Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο, κατάφεραν να αλωθούν από την Τουρκική γλώσσα, ενώ σοβαρές πιέσεις πλέον δέχεται και η εκπαίδευση στα νηπιαγωγεία (δίγλωσσα), ενώ ήδη άρχισαν οι «φωνές» από τους γνωστούς κύκλους τουρκοφρόνων της Θράκης, που θέλουν τουρκικό Πανεπιστήμιο. Πληροφορίες αναφέρουν πως εδώ και ένα χρόνο γίνεται έρευνα για την ανεύρεση του κατάλληλου χώρου - οικοπέδου στην πόλη της Κομοτηνής.


Αν λοιπόν σκεφτούμε πως η εξέγερση των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου ξεκίνησε έναν χρόνο μετά την ίδρυση του Αλβανικού Πανεπιστημίου, ίσως θα πρέπει να αρχίσουμε να αναλογιζόμαστε τι θα συμβεί όταν ολοκληρωθεί η κλίμακα της Τουρκικής Εκπαίδευσης, καλυπτόμενη σε όλες τις βαθμίδες, εντός της Θράκης. Και πάλι, μέσα στο πνεύμα της κατανόησης, των δικαιωμάτων για προσέγγιση στην παιδεία, ίσως μας οδηγεί σε ένα τεράστιο λάθος. Μόνο που έρχεται να προσμετρηθεί σε άλλα, ήδη υπάρχοντα λάθη. Και, δυστυχώς, ιστορικά αποδεικνύεται πως η Παιδεία αποτελεί μία ιδανική βάση για δημιουργία εθνικών συνειδήσεων, όταν γίνεται εργαλείο σε χέρια ανθρώπων που δεν αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση με σεβασμό, αλλά ως πολιτικό εργαλείο.

 Κοινή ιστορική και εθνική συνείδηση των πολιτών
(λίγο πριν την ολοκλήρωσή της)


Από τα όσα μέχρι στιγμής αναφέρθηκαν εξάγεται το συμπέρασμα πως οι μουσουλμάνοι της Θράκης οδηγούνται συστηματικά σε έναν εκτουρκισμό με την πλήρη συναίνεση της Ελληνικής Πολιτείας. Η Παιδεία, δυστυχώς, συμβάλει τα μέγιστα στην δημιουργία κοινής εθνικής πεποίθησης ή στην περίπτωση της Θράκης, συμβάλει στην στρέβλωση της πραγματικότητας και στην δημιουργία αμφιβόλων εθνικών συνειδήσεων. Στο σημείο αυτό, ακριβώς, παρεμβάλλεται η οικονομία, οι μικρο-κοινωνίες που αναπτύσσονται κυρίως σε χωριά, το θρήσκευμα, αλλά και η δημιουργία έντονης πλην τεχνητής αντιπαλότητας. Οι συνεχείς αναφορές σε τούρκους πολίτες εντός της Ελλάδας, ακόμη και από τον τούρκο πρόξενο της Κομοτηνής, από μουσουλμάνους βουλευτές που ενώ εκλέγονται ως Έλληνες πολίτες και υποτίθεται πως υπηρετούν την κοινωνία των πολιτών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, δηλώνουν απερίφραστα πως είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την «μητέρα πατρίδα Τουρκία». Την ίδια στιγμή, ενώ απολαμβάνουν πλήρη ισότητα και ισονομία (αρκετές φορές πλέον του δέοντος), επικαλούνται παραβιάσεις των ανθρωπίνων τους δικαιωμάτων και δημιουργούν πόλους συσπείρωσης, επικαλούμενοι πως αυτά συμβαίνουν επειδή είναι μουσουλμάνοι και πιστοί στο Ισλάμ!!!


Μέσα σε αυτόν τον «αχταρμά» (τουρκική λέξη που σημαίνει «μπέρδεμα», «ανακάτωμα»), δέχονται και βοήθειες από την Ελληνική πλευρά, που ανέχεται την οικειοποίηση του πολιτισμού του τοπικού μουσουλμανικού πληθυσμού από τα «πολιτιστικά καραβάνια» και από τις «πολιτιστικές εκδηλώσεις» που οργανώνει η Άγκυρα εντός της Θράκης. Μάλιστα, η κλοπή τοπικών ενδυμασιών και η εμφάνισή τους ως «τουρκικές» αποτελεί ένα απλό μόνο δείγμα του θράσους της πολιτιστικής κλοπής (και όχι επίθεσης) που συμβαίνει εις βάρος των Πομάκων της Θράκης.
Αυτά συμβαίνουν, υπό την ανοχή των Αθηνών και των εκεί υπευθύνων, που προφανώς στο όνομα της ωραιοποίησης της πραγματικότητας και κυρίως των καλών Ελληνοτουρκικών σχέσεων, προχωρούν σε λάθη που είναι άγνωστο εάν το τίμημά τους είμαστε σε θέση να τα πληρώσουμε ως λαός όταν μας ζητηθεί.


Συνεργάστηκαν:
Μαρία Σταματιάδου (δημοσιογράφος)
Όμηρος Φωτιάδης (Αναλυτής Γεωπολιτικής)

Πηγές:
Περιοδικό Αντιφωνητής
Εφημερίδα "Τα Νέα της Ροδόπης"
Εφημερίδα "Χρόνος"
Ιστολόγιο "Τουρκικά Νέα"
Ιστολόγιο "Προξενείο Stop"
Ιστολόγιο Παρατηρητήριο Τουρκίας 
Ιστολόγιο Αβόλευτος
Ιστολόγιο Ramnousia

 






Twitter Delicious Facebook Digg Favorites More