10.6.12

Και βλέπωντας τα να κλαίς...

1965, η αθώα Αθήνα...

  1965  
Kι όμως...
η Αθήνα ήταν ακόμα αθώα και ανυποψίαστη
26 ΕΓΧΡΩΜΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
Σχεδόν πενήντα χρόνια πίσω. Σ' ένα συρτάρι βρέθηκαν αυτές οι άγνωστες φωτογραφίες από την Αθήνα του 1965. Από μια εποχή ανυποψίαστη. Όταν ακόμα υπήρχαν λατέρνες, τα παιδιά έπαιζαν με ξύλινα αυτοκίνητα και πατίνια ή με απλοϊκές κούκλες... Και το καθετί είχε την αξία και την ομορφιά του, ο καθένας ήταν πιο ξένοιαστος...



























Ευρώ ή δραχμή; Μνημόνιο ή Αντιμνιμόνιο; Ξυπνάτε Έλληνες...

Το χλιδάτο - πάρτι έκπληξη της Γιάννας Αγγελοπούλου στη μητέρα της

Το χλιδάτο - πάρτι έκπληξη της Γιάννας Αγγελοπούλου στη μητέρα της


Με lear jet από Αμερική έφτασε στο Ηράκλειο η Γιάννα Αγγελοπούλου προκειμένου να επιμεληθεί προσωπικά μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια από το surprise πάρτι που διοργάνωσε για τα 80α γενέθλια της μητέρας της, Μαρίκας Δασκαλάκη.
«Η Γιάννα κατέφθασε στη γενέτειρά της, την Κρήτη, αρκετές ώρες πριν, με το λιαρ τζετ της, προκειμένου να ασχοληθεί η ίδια προσωπικά με το πάρτι. Το γεγονός ότι συνοδευόταν από την πιο έμπιστη συνεργάτιδά και εξ απορρήτων της, Λένα Ζαχοπούλου, μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί. Η Γιάννα επιθυμούσε να χαρίσει μια μοναδική ανάμνηση στη μητέρα της, τη βραδιά που θα έσβηνε και τα 80 κεράκια στην τούρτα της».
Αυτή η δήλωση ανθρώπου που γνωρίζει τα πράγματα, σύμφωνα πάντα με την εφημερίδα Πρώτο Θέμα, είναι ενδεικτική του πόσο ασχολήθηκε η πάλαι ποτέ «Σιδηρά Κυρία» με το πάρτι που έλαβε χώρα στο roof garden του ξενοδοχείου Megaron στο Ηράκλειο (με το μενού να είναι ένας συνδυασμός ελληνικής και γαλλικής κουζίνας και κρασιά αποκλειστικά γαλλικής ετικέτας). Και μάλιστα εντελώς incognito, χωρίς παρουσία τηλεοπτικών καμερών και επαγγελματιών φωτογράφων.
Η εορτάζουσα, Μαρίκα Δασκαλάκη, δεν γνώριζε φυσικά τίποτα. Συγκεκριμένα ήξερε ότι η κόρη της ήρθε από την Αμερική -εκεί που το ζεύγος Αγγελόπουλου συνδυάζει δουλειές με τις εκδηλώσεις του Ιδρύματος Κλίντον- προκειμένου να την βγάλει έξω σε μια οικογενειακή ταβέρνα.
«Όταν οι δυο γυναίκες μπήκαν στην αίθουσα του Megaron, η μητέρα της Γιάννας δεν πίστευε στα μάτια της αντικρίζοντας δεκάδες γνωστούς της-από τον γιατρό της οικογένειας Ιορδάνη Δατσέρη και κάποιες συμμαθήτριές της, ως τον δήμαρχο της πόλης Γιάννη Κουράκη. (...) Κάποια στιγμή άκουσαν τη Γιάννα να ψιθυρίζει τρυφερά στο αυτί της μητέρας της ότι όλα αυτά γίνονται μόνο για χάρη της και είδαν τη Μαρίκα να δακρύζει».
Το παρών έδωσαν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, η κόρη της Καρολίνα και τα αγόρια της Παναγιώτης και Κώστας. Ενώ την παράσταση έκλεψε και πάλι η Γιάννα Αγγελοπούλου, καλογυμνασμένη, με ένα Cohiba στο στόμα, σιελ τουαλέτα και μπριγιάν και πολύτιμες πέτρες από τον αγαπημένο της οίκο κοσμημάτων Harry Winston.
Λίγο μετά το κόψιμο της τούρτας, η οικογένεια Αγγελόπουλου μπήκε και πάλι στο ιδιωτικό της τζετ με κατεύθυνση -σύμφωνα με πληροφορίες- την Μύκονο.


9.6.12

Ετοιμαστείτε...


Οι πολιτικάντιδες έχουν εγκαταλήψει την Θράκη.

Και τα ταξίδια των Τούρκων πρακτόρων συνεχίζονται…

Νέα επίσημη εμφάνιση στην Τουρκία μειονοτικών του προξενικού περιβάλλοντος, καθώς ελάχιστες μέρες μετά τον ψευτομουφτή Κομοτηνής, βρέθηκε εκεί και ο ψευτομουφτής της Ξάνθης, παρέα μάλιστα με τον αντιπεριφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης…Και μετά απ’ όσα σας γράφαμε προ ολίγων ημερών για τα συνεχή σούρτα-φέρτα όλων αυτών των πρακτόρων της προξενικής πέμπτης φάλαγγας της Θράκης στη…Μάνα Πατρίδα τους, πριν αλέκτωρ λαλήση, καταγράψαμε και ένα ακόμη πολύ χαρακτηριστικό κρούσμα.

Αυτή τη φορά δεν ήταν ο ψευδομουφτής Κομοτηνής Ιμπρήμ Σερήφ, αλλά ο ομόλογός του της Ξάνθης (και κορυφαία πρακτοράντζα της Άγκυρας στην ελληνική Θράκη) Αχμέτ Μέτε που στις 26 Μαΐου ταξίδεψε στην Τουρκία για να συμμετάσχει σε θρησκευτική τελετή, μετά από πρόσκληση του Ιδρύματος Μέκκας που βρίσκεται στην τουρκική πόλη Ισπάρτα.

Ο Μέτε μάλιστα δεν πήγε μόνος του, αλλά παρέα με ποιον νομίζετε; Με ένα ανώτερο θεσμικό πρόσωπο της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης και πιο συγκεκριμένα τον Ιρφάν Ουζούν, αντιπεριφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης και μέλος του ΠΑΣΟΚ! Οι δυο τους λοιπόν, όπως μας ενημερώνει το τουρκοπεριοδικό της Κομοτηνής «Ρόντοπ Ρουζγκαρί», «μετέβησαν στην Ισπάρτα μέσω Αττάλειας και στο διάστημα των δύο ημερών που παρέμειναν εκεί είχαν πολύπλευρες επαφές. Το Σάββατο, αφού επισκέφτηκαν το Ίδρυμα, περιηγήθηκαν στον κήπο με τα τριαντάφυλλα και στις φυσικές ομορφιές της Ισπάρτα. Αργότερα ο κύριος μουφτής μίλησε σε κόσμο στο τζαμί Σινάν Πασά. Στις 27 Mαΐου ημέρα Κυριακή τέλεσε τελετή αποφοίτησης χαφίζηδων (σ.σ. πρόκειται για άτομα που μαθαίνουν το Κοράνι απ’ έξω). Στην τελετή μετείχαν ο υφυπουργός Θρησκευτικών Υποθέσεων της Tουρκίας Εκρέμ Κελές, ο νομάρχης και ο μουφτής της Ισπάρτας, πολλοί βουλευτές, διδακτικό προσωπικό του πανεπιστημίου και πολύς κόσμος (βλ. και την 1η φωτό, με τον Ουζούν και τον Μέτε πρώτο και δεύτερο αντίστοιχα από δεξιά). Με αυτή την αφορμή ο κύριος μουφτής άρπαξε και την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους μετέχοντες στην τελετή. Ο μουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε στην ομιλία που έκανε κατά την τελετή, περιέγραψε την Δυτική Θράκη και συνεχάρη τους χαφίζηδες. Μετά την τελετή ο μουφτής και ο αντιπεριφερειάρχης επισκέφτηκαν το σπίτι και τα μέρη όπου ζούσε ο Μπεντιουζαμάν Σαΐντ Νουρσί, και στις 28 Μαίου επέστρεψαν στην Δυτική Θράκη».

Πολύ ενδιαφέροντα αναμφιβόλως όλα αυτά (όπως φυσικά και η διατύπωση στο τέλος του δημοσιεύματος ότι οι δυο τους επέστρεψαν όχι στην Ελλάδα, αλλά στη…Δυτική Θράκη – διατύπωση που σχεδόν μονίμως πλέον χρησιμοποιούν όλα αυτά τα προξενοκίνητα τουρκοέντυπα της Θράκης, καθιστώντας ασφαλώς ολοένα και πιο…σαφείς τις απόψεις τους για το νομικό status της περιοχής). Πολύ ενδιαφέρον όμως είναι και το προφανές ερώτημα που προκύπτει. Τι δουλειά είχε δηλαδή ο Ιρφάν Ουζούν σε μια θρησκευτική τελετή στην Τουρκία, παρέα με ένα εκ των πλέον σεσημασμένων και προκλητικών πρακτόρων των συμφερόντων της Άγκυρας (στο τέλος του κειμένου, τους βλέπετε μαζί σε 2 ακόμη φωτογραφίες από το ταξίδι τους). Γιατί το ότι πήγε για…θρησκευτικό τουρισμό μάλλον δεν θα το πίστευε ακόμη και ο πιο ηλίθιος. Να ενημερώσουμε άλλωστε ακόμη ότι ο εκτουρκισμένος αυτός Πομάκος που λέγεται Ουζούν έχει προκαλέσει πολλές φορές στο παρελθόν με τη δράση του (όπως π.χ. με τη «συμβουλή» του προ ολίγων εβδομάδων σε παιδιά στα Πομακοχώρια της Ξάνθης να μη μιλούν πομάκικα, αλλά τούρκικα), ενώ είναι γνωστή και η στενή του σχέση με τον ψευτομουφτή Μέτε, αλλά και άλλες πρακτορόφατσες του προξενείου Κομοτηνής. Όσο για το τι λέει το ΠΑΣΟΚ Ξάνθης για τις δράσεις αυτές του αντιπεριφερειάρχη του, καλύτερα φυσικά να μην μπούμε καν στον κόπο να αναρωτηθούμε, γιατί απλούστατα θα μελαγχολήσουμε


Ελληνορθόδοξη ελπίδα σε εποχή κρίσης.

 

Κωνσταντίνος Χολέβας - Πολιτικός Επιστήμων.

Μνήμες Αλώσεως έφερε στο νου η 29η Μαΐου πριν από μία εβδομάδα. Κάθε Έλληνας που σέβεται το παρελθόν του Έθνους τιμά τους πεσόντες και αναπολεί το μεγαλείο του Ελληνορθοδόξου κράτους του Βυζαντίου ( ή Ρωμανίας, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα). Ας μην μείνουμε, όμως, μόνο στον θρήνο για την Άλωση. Μας αρκεί η εθνική κατάθλιψη που επικρατεί λόγω της οικονομικής κρίσης. Ας μιλήσουμε σήμερα για κάτι πιο αισιόδοξο. Ας δώσουμε μία είδηση, η οποία καταδεικνύει ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα και φιλότιμο σ’ αυτόν τον τόπο. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν αφιλοκερδώς. Υπάρχουν πρότυπα, αρχές και αξίες μέσα από την Ελληνορθόδοξη Παράδοσή μας που εμπνέουν στις ημέρες μας μικρούς και μεγάλους.

Το γεγονός που αξίζει να σχολιάσουμε είναι η παραγωγή και κυκλοφορία ενός ενδιαφέροντος ντοκυμανταίρ για τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΧΕΛΩΟΣ του Αγρινίου σε συνεργασία με το Σωματείο ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και με την πολυποίκιλη υποστήριξη της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Εδώ και αρκετούς μήνες σκηνοθέτες, εικονολήπτες, τεχνικοί άλλων ειδικοτήτων, συγγραφείς ιστορικών και θεολογικών έργων, μουσικοί, εκφωνητές, ηθοποιοί και λόγιοι μοναχοί του Αγίου Όρους συνεργάσθηκαν εθελοντικά με στόχο να παραχθεί κάτι σωστό, ολοκληρωμένο και τεχνικά άρτιο. Για να μάθει κάθε Ορθόδοξος Έλληνας ποιος ήταν και τι δίδασκε ο Φωτιστής των Σκλάβων, ο εθνοϊερομάρτυς Κοσμάς ο Αιτωλός. Το ντοκυμανταίρ θα μοιρασθεί ΔΩΡΕΑΝ σε χιλιάδες κασετίνες με ευγενή χορηγία του ιδιοκτήτη του Τηλεοπτικού διαύλου ΑΧΕΛΩΟΣ TV κ. Γεωργίου Μπόκα, ο οποίος διέθεσε όλο το προσωπικό του Σταθμού του για να επιτευχθεί ένα καλαίσθητο αποτέλεσμα. Να, λοιπόν, που υπάρχουν και στις ημέρες μας άνθρωποι, οι οποίοι αγωνίζονται για ιδανικά χωρίς να αναμένουν υλικό όφελος. Ιδού, λοιπόν, που υπάρχουν εθνικοί ευεργέτες, οι οποίοι φροντίζουν για την ελληνορθόδοξη αγωγή των παιδιών μας σε μία εποχή ηθικής παρακμής και πνευματικής κρίσης. Να, λοιπόν, που δεν χάθηκαν όλα. Ο Άγιος Κοσμάς ενέπνευσε δεκάδες ανθρώπους και έτσι έχουμε σήμερα στα χέρια μας ένα μορφωτικό αγαθό, μία καλλιτεχνική και πνευματική απόλαυση που μας φέρνει πιο κοντά στις ρίζες του Γένους μας.

Το ντοκυμανταίρ υπάρχει σε δύο εκδοχές. Η πιο σύντομη διαρκεί περίπου μία ώρα και προσφέρεται για να το δουν κυρίως παιδιά και νέοι σε σχολεία, κατασκηνώσεις, στρατόπεδα κ.α. Η πιο εκτενής διαρκεί 4 ώρες και μπορεί να παρουσιασθεί από εθνικά ή τοπικά τηλεοπτικά δίκτυα σε συνέχειες. Το οπτικοακουστικό αυτό πόνημα παρουσιάζει τον βίο, τις διδαχές, την εθνική και εκπαιδευτική δράση, τις προφητείες, το μαρτυρικό τέλος (απαγχονίσθηκε το 1779), την αγιοκατάταξη και την αγαθή επίδραση της δράσης του Πατροκοσμά. Τα ιστορικά στοιχεία είναι εξακριβωμένα, οι εκφωνήσεις επαγγελματικές, η μουσική υπόκρουση υποβλητική, η δε καταγραφή όλων των τόπων όπου πάτησε το ευλογημένο πόδι του είναι εντυπωσιακή. Επί μήνες τα συνεργεία των τεχνικών γύριζαν όλα τα σημεία της Ελλάδος, της Β. Ηπείρου, της Κωνσταντινουπόλεως κ.λπ. απ’ όπου πέρασε κατά τις τρεις (ή τέσσερις;) περιοδείες του ο Άγιος. Ο θεατής παρατηρεί με δέος πόσο κόπο κατέβαλε ο Πατροκοσμάς για να φθάσει στα περισσότερα μέρη του υποδούλου Ελληνισμού ώστε να διδάξει την Ορθοδοξία, να σταματήσει τους εξισλαμισμούς και να ιδρύσει σχολεία ελληνικά.

Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω πριν από λίγες εβδομάδες την επίσημη προβολή του έργου στο Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας και στο Αγρίνιο. Προσκυνήσαμε τμήμα λειψάνων του Αγίου στην ομώνυμη Μονή που βρίσκεται δίπλα στη γενέτειρά του, το Μέγα Δένδρο Αιτωλίας και πήραμε χρήσιμα και καλογραμμένα βιβλία από τη λογιωτάτη Μοναχή Ευθυμία, τν Ηγουμένη της Μονής. Θαυμάσαμε ιδιαιτέρως την προσεκτική αναφορά του ντοκυμανταίρ στις Προφητείες του Πατροκοσμά, οι οποίες ελέχθησαν για να αφυπνίσουν τον Ελληνισμό και να τον προετοιμάσουν για την Απελευθέρωση μετά από 80 τουλάχιστον ατυχείς εξεγέρσεις από την Άλωση μέχρι και τα Ορλωφικά. Μελετώντας τα χρόνια του Αγίου Κοσμά και γενικότερα την Τουρκοκρατία αναλογιζόμαστε ότι αυτός ο λαός πέρασε πιο δύσκολες εποχές και κρίσεις απ’ όσες περνά σήμερα. Βεβαίως είναι δραματικές οι οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες των δύο Μνημονίων. Όμως η Τουρκοκρατία ήταν σκληρότερη και πάλι επιβιώσαμε. Και τούτο επειδή είχαμε τα πνευματικά εφόδια που δίδασκε ο Πατροκοσμάς. Πίστη στον Θεό, Μεγάλη Ιδέα και ελπίδα για την εθνική απελευθέρωση, αγάπη για την Ελληνορθόδοξη Παιδεία, συνείδηση της διαχρονικής πορείας του Ελληνισμού, όλα αυτά σε έναν δημιουργικό συνδυασμό με το εμπορικό δαιμόνιο του Έλληνα. Όσοι μιλούν σήμερα κατά των Μνημονίων, αλλά βάλλουν κατά της Εκκλησίας, της Ελληνορθόδοξης Παιδείας και των εθνικών ιδανικών κακίστη υπηρεσία προσφέρουν. Για να απελευθερωθούμε οικονομικά πρέπει πρώτα να ξαναβρούμε την αυτοσυνειδησία μας. Γκρεμίζοντας τους Αγίους και τους ήρωες, στερούν από τον λαό μας την ταυτότητά του και από τους νέους μας τα πρότυπα που χρειάζονται.

Ο Άγιος Κοσμάς συνδύασε άριστα την εθνική δράση με την κοινωνική ευαισθησία. Προφήτευε την απελευθέρωση («το ποθούμενον», όπως το έλεγε), μιλούσε υπέρ της ελληνικής γλώσσας και κατά των ξενικών διαλέκτων, αλλά παραλλήλως κήρυττε τα δικαιώματα των γυναικών, των φτωχών και των αθιγγάνων. Μόνο μέσα στην Ελληνορθόδοξη Παράδοσή μας το εθνικό και το κοινωνικό συνυπάρχουν αρμονικά. Αυτό χρειαζόμαστε σήμερα!


Μπράβο παλικάρι!!!

Ελεύθερος με όρους ο 24χρονος που σκότωσε τον Αλβανό ληστή

Ελεύθερος με την επιβολή του περιοριστικού όρου της υποχρέωσης εμφάνισης μία φορά το μήνα σε αστυνομικό τμήμα, αφέθηκε μετά την απολογία του στον ανακριτή, ο 24χρονος που σκότωσε με κυνηγετικό όπλο Αλβανό διαρρήκτη στην Παιανία. Η απόφαση, που ελήφθη με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα, έγινε δεκτή με μεγάλη ικανοποίηση από συγκεντρωμένους πολίτες προς συμπαράστασή του, στα δικαστήρια της Ευελπίδων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δικαστικοί λειτουργοί συνεκτίμησαν το γεγονός ότι ο 24χρονος όταν έσπευσαν οι αστυνομικοί στον τόπο του συμβάντος και ρώτησαν ποιος το έκανε, μόνος του απάντησε: «Εγώ το έκανα».

Νωρίτερα, ο εισαγγελέας του είχε ασκήσει δίωξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση εν βρασμώ ψυχικής ορμής. Ο νεαρός έφτασε στην Ευελπίδων το πρωί εν μέσω χειροκροτημάτων από τους συγκεντρωμένους, που φώναζαν «αθώος».

Το περιστατικό συνέβη τα ξημερώματα της Πέμπτης όταν ο 24χρονος καταδίωξε το 43χρονο ληστή, ο οποίος είχε εισβάλει νωρίτερα μαζί με συνεργό του, στο σπίτι όπου διέμενε ο ίδιος και η οικογένειά του.

Η δίωξη ασκήθηκε μετά από σχεδόν τρεις ώρες μελέτης της δικογραφίας από τον εισαγγελέα, καθώς έπρεπε να σταθμιστούν οι συνθήκες υπό τις οποίες οδήγησαν στην αφαίρεση της ζωής του 43χρονου και να ληφθούν υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες διάπραξης του εγκλήματος. Η αναγνώριση των ιδιαίτερων συνθηκών υπό τις οποίες ο νεαρός σκότωσε τον διαρρήκτη, όπως διατυπώθηκε στην απαγγελία κατηγορίας, σημαίνει ότι σε περίπτωση καταδίκης η προβλεπόμενη ποινή φθάνει έως και 20 χρόνια.


Ο κατηγορούμενος, φανερά συντετριμμένος για την πράξη του φέρεται να υποστηρίζει ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει και αποδίδει τους πυροβολισμούς σε εκπυρσοκρότηση του όπλου του, όταν καταδιώκοντας τους διαρρήκτες παραπάτησε σε ανάχωμα του δρόμου.



Σύμφωνα με τους συνηγόρους του, υποστηρίζει επίσης ότι φοβήθηκε όταν άκουσε πυροβολισμούς -που είχε ρίξει κάτοικος όταν αντιλήφθηκε ότι οι διαρρήκτες επιχείρησαν να εισβάλουν σε σπίτι στην γειτονία, γιατί πίστεψε πως πυροβολούσαν οι ληστές. Επίσης φέρεται να αναφέρει πως όταν βγήκε στον δρόμο αναγνώρισε τους διαρρήκτες που έτρεχαν να φύγουν από τους σωματότυπους τους.



Σε δηλώσεις τους οι συνήγοροι είπαν ότι οι εισαγγελείς απέδωσαν επιεικέστερη κατηγορία στον εντολέα τους, αποδεχόμενοι τις ιδιαίτερες συνθήκες του συμβάντος. Σημείωσαν επίσης ότι ο 24χρονος είναι «σοκαρισμένος» για την πράξη του και πως δηλώνει απόλυτα μετανιωμένος που αφαίρεσε μία ζωή, πράξη που «θα την κουβαλάει διαρκώς μέσα του».



Η δίωξη που ασκήθηκε έγινε δεκτή με ανακούφιση από τους πολίτες που είχαν συγκεντρωθεί στα δικαστήρια, οι οποίοι - όπως δήλωσαν- θεωρούν πραγματικό θύμα της υπόθεσης τον 24χρονο.



«Είδε αγνώστους μέσα στο σπίτι του να απειλούν την μάνα του», είπε ένας εκ των συγκεντρωμένων και τόνισε πως πρέπει να αντιμετωπιστεί με επιείκεια.


πηγη


Μαυρίστε τους.

Το σάπιο ανθελληνικό καθεστώς σε συνεργασία με τα ΜΜΕ ξεκίνησαν πόλεμο εναντίον μας!! Λοιπόν κύριοι.. Είμαστε έτοιμοι...!! Διαβάστε όλη την αλήθεια!!

Πανικός έχει καταλάβει το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδος μετά το χαστούκι που έριξε ο Ηλίας Κασιδιάρης στην Λιάνα Κανέλλη και το ποτήρι με το νερό στη Δούρου. Όλοι βέβαια ξέχασαν την απίστευτη δήλωση της κυρίας Κανέλλη στην ίδια εκπομπή που επιλέξη είπε «Τους Μενσεβίκους όταν έπρεπε, τους έσφαξα. Κι όταν έρθει η ώρα, θα σφάξω κι εσένα»! καθώς και το γιο του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βούτση που κατηγορείται για ληστείες και τρομοκρατικές ενέργειες. Επίσης σφυρίζουν αδιάφορα για την τρομοκρατία που ασκούν οι νεολαίες τους στα Πανεπιστήμια και τον οργανωμένο στρατό που έχουν μέσα σε αυτά με την ένοχη σιωπή όλων.

Είδαμε σε πολλές περιπτώσεις εισαγγελείς και δικαστές όταν επρόκειτο για μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ (Σημίτη, Τσοχατζόπουλο κλπ) όπως κι απο άλλα κόμματα να μην ασχολούνται καν ή να εκδίδουν εντάλματα 8 και 10 χρόνια μετά σαν να μην γνωρίζουν το παραμικρό. Όταν όμως βρέθηκε ο Εθνικιστικός χώρος απέναντί τους -είτε με την Πατριωτική Πολιτοφυλακή, είτε με την Χρυσή Αυγή, είτε με τον Ηλία Κασιδιάρη επι προσωπικού, όλα έγιναν ταχύτατα... Είδαμε κατα τύχη σήμερα και τον Ιφικράτη Αμυρά, υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ, σε ένα βίντεό του με τίτλο ''Οργάνωση Επαναστατικού Στρατού'' οπου ούτε λίγο ούτε πολύ μας μιλάει για μια εκτεταμένη ανατροπή του κράτους μέσω του χάους και της αναρχίας ωστε να ωφεληθεί η ευρύτερη αριστερά που το προωθεί εδώ και χρόνια.
Ακούγοντας λοιπόν σοκαρισμένοι αυτό το λογύδριο και με δεδομένη την ύπαρξη της Λαϊκής Δημοκρατικής Πολιτοφυλακής, η οποία μέσα στις θέσεις της αναφέρει: ''Πρέπει να συγκροτήσουμε μια μεγάλη κεντρική ομάδα δημοκρατικής πολιτοφυλακής και αυτοάμυνας. Θα βοηθήσει μια τέτοια οργάνωση να ενώσει την πραγματική αριστερά και να την δυναμώσει. Η ΔΠ (Δημοκρατική Πολιτοφυλακή) θα είναι πάντα και παντού παρούσα (και όχι μόνο στο κέντρο της πόλης) για να περιφρουρήσει το λαό –ιδίως τα πιο ευάλωτα στρώματα της κοινωνίας, τους μισθωτούς, τους φτωχούς αυτοαπασχολούμενους και τους άνεργους – από τις επιθέσεις που δεχόμαστε από το κεφάλαιο (ντόπιο και ξένο) και τους εκπροσώπους και υπηρέτες του, τους πολιτικούς, τις τράπεζες, τους αστούς και τους μπάτσους!'' μπορούμε να διακρίνουμε τη λογική και την εμμονή των ορφανών του Μαρξ και του Σκυφτούλη.
  Κατάσυνέπεια αναμένουμε -εφόσον η δικαιοσύνη είναι τυφλή και με το ενδεχόμενο οι αρχές να έχουν άγνοια- μετά την δημοσίευση των ανωτέρω να κινηθούν ανάλογα...
 
 
 http://olikiantistasi.blogspot.gr/


Μέχρι τις εκλογές αγνοείστε τους. Δείτε ποδόσφαιρο!


Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ κυκλοφορεί.

Διαβάστε στον «ΕΚ» που κυκλοφορεί την Κυριακή 10 Ιουνίου


414Στα όπλα οι Έλληνες για την εγκληματικότητα. Νααλλάξει ο νόμος για την αυτοδικία και να επιτρέπεται η άμυνα στην οικιακή εστία. Απελάστε το έγκλημα, τους λαθρομετανάστες και τις πολιτικές που τα εκτρέφουν. Διαβάστε ακόμα όλη την αλήθεια για το επεισόδιο στην τηλεμαχία Κ. Πλεύρη και Η. Κασιδιάρη. Οι οβιδιακές μεταμορφώσεις του ΚΟΝΤΡΑ Channel από μνημονιακό σε αντιμνημονιακό. Με ελευθέρας οι Τούρκοι στα νησιά του Αιγαίου, ο Μπουτάρης τους θέλει και στη Θεσσαλονίκη. Γράφουν οι Γιώργος Λεονταρίτης, Σπύρος Χατζάρας, Ευάγγελος Χανιώτης και Μάνος Κώνστας. Ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος σχολιάζει τα χαστούκια Κασιδιάρη στην Κανέλλη.


4.6.12

Η Μακεδονία είναι Ελληνική.

«Η Μακεδονία είναι Ελληνική» δηλώνει καθηγητής της Οξφόρδης!


«Η Μακεδονία είναι Ελληνική» δηλώνει καθηγητής της Οξφόρδης

Ο Ρ. Λ. Φοξ χαρακτηρίζει εξωφρενικούς και αμαθείς τους Σκοπιανούς που υποστηρίζουν ότι εκεί είναι η πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Την προπαγάνδα των Σκοπίων εις βάρος της Ελλάδας διαλύει ο διάσημος καθηγητής της Οξφόρδης, Ρόμπιν Λέιν Φοξ.

«Η Μακεδονία είναι Ελληνική» ξεκαθαρίζει ο καθηγητής, που θεωρείται από τους επιφανέστερους μελετητές της Αρχαίας Ιστορίας της Μακεδονίας.

«Η Μακεδονία είναι ένα ελληνόφωνο βασίλειο της Βορείου Ελλάδας, που κατοικείται από ανθρώπους που χρησιμοποιούν ελληνικά ονόματα, έχουν το ελληνικό ημερολόγιο τη λατρεία των αρχαίων Ελλήνων», εξηγεί ο Φοξ.


 Μάλιστα, ο καθηγητής χαρακτήρισε εξωφρενικές τις αιτιάσεις των Σκοπίων.

«Εκείνοι που ζουν στα Σκόπια και υποστηρίζουν ότι εκεί είναι η Μακεδονία, η πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι αμαθείς και εξωφρενικοί» , επισημαίνει, σημειώνοντας με νόημα: «Είναι σαν να πει κανείς ότι το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης έχει τις ρίζες του στη Λευκορωσία κι ότι η Οξφόρδη ήταν το Μινσκ».

Τι έχουν να πουν σε αυτό όσοι Έλληνες δηλώνουν ανοιχτοί σε σύνθετη ονομασία ή όσοι λένε ότι “δεν ξέρουν καμία χώρα που να λέγεται Σκόπια”;

 


Οι ήρωες του Αμερικάνικου Νότου και της Πατριωτικής Δεξιάς.

Οι «Λύνερντ Σκύνερντ» και η υπεράσπιση του Αμερικάνικου Νότου


LSKCD003Του Γιώργου Πισσαλίδη.
Δύο εβδομάδες (18 Ιουνίου) μας χωρίζουν από την πρώτη στην Ελλάδα συναυλία των θρυλικών «Λύνερντ Σκύνερντ». Ενός συγκροτήματος που στην δεκαετία του '70 πρώτο σήκωσε την στρατιωτική σημαία του Αμερικάνικου Νότου, υπερασπιζόταν τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες του, ενώ σήμερα ψηφίζει συντηρητικά και υπεραμύνεται του δικαιώματος στην οπλοχρησία.
Οι «Λύνερντ Σκύνερντ» ξεκίνησαν την καριέρα τους το 1964 ως «Νόμπλ Φάιβ» και το 1970 πήραν το όνομα με το οποίο έγιναν θρύλος. Η μουσική τους ήταν ένα σκληρό, ρυθμικό «μπλουζ ροκ», εμπνευσμένοι από τους πρωτεργάτες του «σάουθερν ροκ», «Ώλμαν Μπράδερς Μπαντ». Εκεί όμως που οι «'Ωλμανς» μπορεί να αυτοσχεδίαζαν επί ώρα πάνω σε τζαζ ροκ και κλασσικίστικα μοτίβα, οι «Σκύνερντ» είχαν ένα βασικό ήχο με κλασσικά δωδεκάμετρα του ροκ, εμπνευσμένα από το μπλουζ και την κάντρυ.
Το 1972, οι «Σκύνερντ» που τότε αποτελούταν από τους Ρόνυ Βαν Ζαντ (τραγούδι), Άλλεν Κόλλινς και Γκάρυ Ρόσσινγκτον (κιθάρες) Μπομπ Μπερνς (ντραμς), Λέον Γουίτκεσον (μπάσσο) και Μπίλυ Πάουελ (κήμπορντς) ανακαλύφθηκαν από τον θρυλικό μουσικό και παραγωγό Άλ Κούπερ. Το 1973, κυκλοφορεί το ντεμπούτο τους Pronounced Leh-nerd Sken-nerd σε παραγωγή του θρυλικού Αλ Κούπερ που με τραγούδια, όπως Free Bird και Simple Man τους κάνει γνωστούς. Το πρώτο ήταν ένας φόρος τιμής στον εκλιπόντα Ντούαν Ώλμαν, που από τότε έκανε γνωστό το συνθετικό ταλέντο του Βαν Ζαντ. Στο δεύτερο όμως έγραφαν ένα ύμνο στις κλασσικές αξίες του Νότου:
«Όταν ήμουν νέος, η μάνα μου μού είπε/ Πάρε τον καιρό σου και μην ζεις τόσο γρήγορα/ Τα προβλήματα θα έρθουν και θα φύγουν/ Πήγαινε βρες μια γυναίκα, βρες μια αγάπη/ Και μην ξεχνάς γιε μου/ υπάρχει πάντα Κάποιος εκεί πάνω/ Ξέχνα την λαγνεία σου για το χρυσάφι του πλούσιου/ Ότι χρειάζεσαι βρίσκεται στην ψυχή σου»
Εκείνο όμως το τραγούδι που τους έκανε διάσημους ήταν το Sweet Home Alabama (Γλυκιά Πατρίδα Αλαμπάμα) που βρισκόταν στο επόμενο τους άλμπουμ Second Helping. Το τραγούδι ήταν μια απάντηση στο Southern Man του Νηλ Γιανγκ, όπου κατηγορούσε σύσσωμο τον Νότο για «ρατσιστές» και μέλη της ΚΚΚ. Σε αυτό οι «Λύνερντ Σκύνερντ» τραγουδούσαν για τον αγαπημένο τους Νότο. «Οι μεγάλες ρόδες συνεχίζουν να κυλάνε/ Με μεταφέρουν στην γενέτειρα μου να δω το σόι μου/ τραγουδώντας τραγούδια για την χώρα του Νότου/ Η γλυκιά μου Αλαμπάμα μου λείπει πάλι/ Και νομίζω ότι είναι κρίμα Το λοιπόν άκουσα τον κύριο Γιανγκ να τραγουδά για αυτήν/ Άκουσα τον γέρο Νηλ να την χλευάζει/ Και ελπίζω ο Νηλ να θυμάται/ ότι ο Νότος δεν τον έχει ανάγκη / Γλυκιά πατρίδα Αλαμπάμα / εκεί που ο ουρανός είναι ολογάλανος / Ω Θεέ μου έρχομαι πάλι σε σένα»
Μέχρι εκείνη την στιγμή, το Sweet Home Alabama υπερασπιζόταν απλώς το Νότο και για πολλούς ήταν μια ροκ εκδοχή του Okie from Muskogee του Μερλ Χάγκαρντ. Όμως οι επόμενοι στίχοι θα έκανε το χίπικο κατεστημένο να βγάζει αφρούς «Στο Μπέρμινχαμ λατρεύουν τον κυβερνήτη» και λίγο παρακάτω «Στο Μπέρμινκχαμ έχουν την λύση» Ο κυβερνήτης στον οποίο αναφέρονται δεν ήταν άλλος από τον Τζωρτζ Γουάλας, τον πολέμιο της πολυπολιτισμικότητας που το 1963 στάθηκε μόνος μπροστά στο πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα απέναντι στους ένοπλους αστυνομικούς κλείνοντας την είσοδο. Και αυτό πολύ πριν η αμερικάνικη κυβέρνηση επιβάλει την πολυπολιτισμική παιδεία με την δύναμη των όπλων.
Σε μια περίοδο κοινωνικών δικαιωμάτων και προοδευτικών απόψεων ο Γουάλας ήταν ο κακός και το Sweet Home Alabama ήταν «ρατσιστικό» Τότε ο Βαν Ζαντ άρχισε να κρατά αποστάσεις από τον Γουάλας λέγοντας ότι δεν έχει πολλά κοινά σημεία με τον κυβερνήτη της Αλαμπάμα.
Στο Second Helping υπήρχε και το The Needle and the Spoon (H βελόνα και το κουτάλι), ένα τραγούδι ενάντια στα ναρκωτικά, όπου φώναζαν στην γενιά τους
«Παρατήστε την βελόνα και το κουτάλι/ παρατήστε το ταξίδι στο φεγγάρι θα σας πάρουν μακρυά / Μα τον Θεό πρόκειται να σας θάψουν / Μην μπλέκεις με την βελόνα αγόρι μου»
Τα Nuthing Fancy και Gimme Me Back My Bullets ήταν πολύ καλά άλμπουμ, αλλά ωχρειούσαν μπροστά στους δύο πρώτους δυναμίτες «σάουθερν ροκ» και μπούγκι. Η καλύτερη στιγμή των «Λύνερντ Σκύνερντ» ήταν το ζωντανό «One More From the Road, που έγινε πλατινένιο σε σύντομο διάστημα. Φυσικό, αν σκεφθεί κανείς ότι οι «Λύνερντ Σκύνερντ» είναι συγκρότημα της σκηνής και των τουρνέ και όχι των στούντιο. Και ενώ η μπάντα ήταν στο απόγειο της, στις 20 Οκτωβρίου 1977, τρεις μέρες πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ Street Survivors, ένα αεροπορικό δυστύχημα αφαιρεί την ζωή του Ρόνυ Βαν Ζαντ, του τότε κιθαρίστα τους Στηβ Γκέηνς και του μάνατζερ της τουρνέ , ενώ τα υπόλοιπα μέλη είχαν σοβαρά τραύματα.
Από εκείνη την στιγμή δεν υπήρχαν οι «Λύνερντ Σκύνερντ». Τα υπόλοιπα μέλη καταλάβαιναν ότι δεν μπορούσαν να υπάρξει το συγκρότημα χωρίς τον Ρόνυ Βαν Ζαντ. Όμως το 1987 ο Γκάρυ Ρόσσινγκτον θα ένωνε την μπάντα με τον Τζώνυ Βαν Ζαντ στην θέση του αδελφού του και καινούργια μέλη. Ιδεολογικά ανήκαν πλέον στην Αμερικάνικη Δεξιά και με την βούλα. Στο The Last Rebel του 1993 τραγουδούσαν "Υπάρχει ένα γκρι άλογο που παραμένει σιωπηλό/ Καθώς ένας στρατιώτης ανεβαίνει στην σέλλα για μια τελευταία έφιππη βόλτα/ καθώς η βροχή πέφτει στο καπέλο του / Μπορείς να δεις τις σκιές του παρελθόντος γραμμένες στα μάτια του / Τώρα τα κανόνια έχουν σιωπήσει/ Όλοι του οι φίλοι έχουν πεθάνει/ Πρέπει να τα αφήσει όλα αυτά πίσω/ αν θέλει να βρει το δρόμο για το σπίτι / Είναι ο τελευταίος στρατιώτης του Νότου/ Δεν είναι παρά ένα αγόρι με την παλιά του κιθάρα/ Έχει ένα όνειρο που ποτέ δεν θα πεθάνει / Δεν μπορείς να τον αλλάξεις / Δεν υπάρχει νόημα να ζεις κάπου, όπου δεν ανήκεις»
Ενώ στο Red White & Blue του 2003 γιόρταζαν 40 χρόνια δισκογραφίας τραγουδώντας για μια λευκή πατριωτική εργατική τάξη του Νότου (μπλε κολλάρο):
«Τα μαλλιά μου άσπρισαν/ Ο λαιμός είναι πάντα κόκκινος / Και το κολλάρο είναι πάντα μπλε / Ήμασταν πάντα εδώ προσπαθώντας να τραγουδήσουμε την αλήθεια για σένα / Ναι θα μπορούσες να πεις Ότι είμαστε αμερικανοί πατριώτες»
Τέλος στο God & Guns (2009) από το ομώνυμο άλμπουμ εξυμνούν το δικαίωμα της οπλοκατοχής και αρνούνται την αποχριστιανοποίηση της Αμερικής.
«Ο Θεός και τα όπλα/ Μας κρατούν δυνατούς/ Αυτά είναι πάνω στα οποία
αυτή η χώρα κτίσθηκε/ Καλύτερα να τα παρατήσουμε όλα και να τρέξουμε/ Αν τους αφήσουμε να μας πάρουν τον Θεό και τα όπλα
Αυτούς τους ήρωες του Αμερικάνικου Νότου και της Πατριωτικής Δεξιάς υποδεχόμαστε στις 18 Ιουνίου 2012 στο Γήπεδο Μπέηζμπωλ στην Λεωφόρο Ποσειδώνος στο Ελληνικό. Φροντίστε έγκαιρα τα εισιτήρια σας (Public και Πανεπιστημίου 39)


Ο τιμονιέρης του Τιτανικού!

ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ - ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1941


Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ο κύριος συντελεστής του μνημονίου, της χρεοκοπίας και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας. Δεν έχει κανένα λόγο να ανησυχεί. Ούτως ή άλλως είναι κάτοχος μεγάλης περιουσίας που προέρχεται από μια υπογραφή του Τσολάκογλου... Κανείς δεν θα περίμενε πως θα έδειχνε διαφορετικά συναισθήματα για όσους πεινούν ή πιστεύουν στην εθνική ανεξαρτησία.
Ο τότε πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής κατά την επίσκεψή του στην Πτολεμαΐδα το 1958, την εποχή που η ΔΕΗ εξαγόρασε το εκεί εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας που είχε αποκτήσει η οικογένεια Παπακωνσταντίνου το 1941.
Ο τότε υπουργός Συντονισμού της κυβέρνησης Παπάγου Παναγής Παπαληγούρας επισκέπτεται το 1954 την Πτολεμαΐδα. Μετά το ταξίδι αυτό, οργανώθηκε στη δυτικομακεδονική αυτή πόλη επίσκεψη γερμανικής αποστολής υπό τον περίφημο υπουργό Έρχαρτ.
Ο Γερμανός φρούραρχος Πτολεμαΐδας φον Λάνγκε, αξιωματικός των Ες Ες.
Το εργοστάσιο της ΔΕΗ σήμερα. Το προηγούμενο εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας της Πτολεμαΐδας ανήκε στην οικογένεια Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με το προνόμιο που είχε παραχωρήσει τον Οκτώβριο 1941 ο Τσολάκογλου.
Ο στρατηγός Γ. Τσολάκογλου το 1941.
Ο παλαιός πολιτικός Μιχάλης Παπακωνσταντίνου (1919-2000), που ξεκίνησε την πολιτική σταδιοδρομία του από την άκρα δεξιά, πέρασε στο κέντρο και στην κεντροδεξιά. Υιός του δαιμόνιου επιχειρηματία Γεωργίου Μ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος το 1941 απέκτησε από τον Τσολάκογλου το προνόμιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα. Ο ίδιος υπηρέτησε ως διερμηνέας των Γερμανών στην Κοζάνη.
Ο κατοχικός πρωθυπουργός Γεώργιος Τσολάκογλου, με την υπογραφή του οποίου παραχωρήθηκε το προνόμιο ηλεκτρικής ενέργειας στην οικογένεια Παπακωνσταντίνου το 1941.
Ο Μακεδόνας πολιτικός Σωτήριος Γκοτζαμάνης, ο οποίος  ως υπουργός Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης Τσολόκογλου υπέγραψε τα κατοχικά δάνεια, που θα όφειλε η μεταπολεμική Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 1954 ο Μιχ. Παπακωνσταντίνου τον είχε χαρακτηρίσει ως τη "μεγαλυτέρα ζώσα πολιτική φυσιογνωμία της Ελλάδος" και υπήρξε θερμός οπαδός και συνεργάτης του. Ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη όμως αδιαφόρησε για την είσπραξη των κατοχικών δανείων. Το ίδιο έκανε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, εγγονός του επιχειρηματία που ευνοήθηκε από τον Τσολάκογλου, όταν ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 2009-11 αντί να ζητήσει την εξόφληση των κατοχικών δανείων προτίμησε να υπογράψει το μνημόνιο και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Τρεις γενιές - τρία σκάνδαλα...


Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα «Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις  Εκδόσεις  Ερωδιός  (τηλ. 2310  282782). Ο Δ. Κούκουνας είναι ιστορικός συγγραφέας, ειδικευμένος στα κατοχικά θέματα. 

Η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ



Επί επτά συναπτές δεκαετίες γίνεται πολύς και εκτενής λόγος για το ζήτημα των κατοχικών δανείων. Έχει αναλωθεί πολύ μελάνι και πολύς θυμός γύρω απ’ αυτό. Έχουν λεχθεί πολλά και ποικίλα, άλλοτε εγγύτερα προς την πραγματικότητα και άλλοτε χωρίς να έχουν καμιά επαφή μ’ αυτήν. Το ζήτημα είναι απολύτως υπαρκτό και εκείνο που είναι μοιραίο να προκαλεί πολυγνωμίες είναι το ύψος των δανείων.
Πρόκειται για χρηματικές προκαταβολές που εξαναγκάστηκε το ελληνικό κατοχικό κράτος να δίνει στους κατακτητές, ακριβώς ως δάνεια που επρόκειτο να εξοφληθούν μετά το τέλος του πολέμου. Η αξίωση αυτή δεν είναι ούτε επανορθώσεις ούτε αποζημιώσεις για θύματα και πάσης φύσεως απώλειες ή ζημίες. Καθαρά πρόκειται για νομική μορφή δανείου που όφειλε να επιστραφεί από τη μεταπολεμική γερμανική κυβέρνηση, ως νόμιμη διάδοχο του χιτλερικού καθεστώτος, το οποίο είχε δεσμευθεί να το πράξει. Αυτά ως προς τη Γερμανία, διότι ως προς την Ιταλία το θέμα έχει άλλη διάσταση.
Ας μην σταθούμε στο πώς και στο γιατί εξαναγκάστηκαν οι ελληνικές κατοχικές κυβερνήσεις να πληρώσουν με το ταπεινό νόμισμα της δραχμής τα όσα ζητήθηκαν απ’ αυτές, με αποτέλεσμα η χώρα να βυθιστεί στην οικονομική καταστροφή και την πείνα. Η Ελλάδα ήταν κατεχόμενη χώρα με την εθνική κυριαρχία της να έχει βαρύτατα πληγεί. Ο λαός της τελούσε υπό καθεστώς πρωτοφανούς βίας από τις δυνάμεις κατοχής.
Καλώς ή κακώς επί των ημερών μιας κατοχικής κυβέρνησης δημιουργήθηκε ένα είδος δανειακής σύμβασης, η οποία όριζε ότι το ποσόν που είχαν αρπάξει οι κατακτητές θα επιστρεφόταν όταν θα τελείωνε ο πόλεμος. Αλλά οι μεταπολεμικές ελληνικές κυβερνήσεις δεν επέδειξαν το ανάλογο ενδιαφέρον για να διεκδικήσουν την οφειλή. Η βασική δικαιολογία, που προβαλλόταν κάθε φορά που ένας ευσυνείδητος αρμόδιος Έλληνας έθετε το θέμα, ήταν ότι η εξόφληση των κατοχικών δανείων θα γινόταν οψέποτε θα υπογραφόταν η τελική συνθήκη ειρήνης. Η Γερμανία είχε διχοτομηθεί σε Δυτική και Ανατολική και η προϋπόθεση για την υπογραφή τέτοιας συνθήκης ειρήνης ήταν η επανένωσή της.
Το 1990, ως γνωστόν, ενοποιήθηκε η Γερμανία. Αλλά το ελληνικό κράτος ούτε τότε, ούτε αργότερα το έπραξε. Ως θέμα θα μπορούσε αυτό κάλλιστα να αποτελέσει αντικείμενο ενός ειδικού δικαστηρίου. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι υπάρχουν ευθύνες για το πολιτικό σύστημα. Μόνο που στη χώρα μας αυτό το σύστημα είναι αρκετά περίπλοκο με ποικίλες διακλαδώσεις.
Ας ανοίξουμε μια παρένθεση και ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Σε μία μικρή πολιτεία της Δυτικής Μακεδονίας ανέλαβε κάποτε τη λειτουργία του τοπικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ένας δραστήριος επιχειρηματίας. Επρόκειτο για παραχώρηση προνομίου, που δόθηκε αρχικά για διάστημα μιας πενταετίας με δυνατότητα παρατάσεων. Στις 16 Οκτωβρίου 1941 ο στρατηγός Τσολάκογλου, ο τότε κατοχικός πρωθυπουργός, παραχώρησε αυτό το μονοπωλιακό προνόμιο στον εν λόγω επιχειρηματία, αφού εκείνος κατά τους προηγούμενους μήνες είχε δραστηριοποιηθεί για να επιτύχει την άδεια. Ο κόπος του δεν είχε πάει χαμένος, ούτε η αγωνία του να ολοκληρώσει τη δουλειά έμεινε χωρίς αμοιβή.
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι ένα τοπικό εργοστάσιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση χωρίς κανένα ρίσκο λόγω του μονοπωλιακού χαρακτήρα της. Ο επιχειρηματίας λογικά θα έπρεπε να είναι ευγνώμων προς τον Τσολάκογλου για μια τόσο σημαντική παραχώρηση, αλλά δεν μπορεί να πιστοποιηθεί αν διατηρούσε μια ιδιαίτερη σχέση, ούτε καν μια απλή γνωριμία μαζί του. Άλλωστε η αλήθεια είναι ότι ούτε οι πιο φανατικοί εχθροί του στρατηγού, που συνέδεσε το όνομά του με τη συνθηκολόγηση και την κατοχική κυβέρνηση, δεν έχουν διατυπώσει καν υποψίες σε βάρος του για χρηματισμούς ή σκάνδαλα.
Πάντως ο ένας γιος του επιχειρηματία, γερμανομαθής ων, προσελήφθη από τις τοπικές γερμανικές αρχές κατοχής ως διερμηνέας τους. Γρήγορα στην κοινωνία της περιοχής έγινε γνωστός ως «μποτάκιας», διότι είχε τη συνήθεια να χρησιμοποιεί καθημερινά στρατιωτικές μπότες μέσα από το παντελόνι του.
Η ηλεκτρική επιχείρηση στη μικρή μακεδονική πόλη δεν έπαυσε να λειτουργεί ούτε όταν εγκατέλειψε την εξουσία ο Τσολάκογλου, ούτε όταν αποχώρησαν από την Ελλάδα οι Γερμανοί. Συνέχισε να λειτουργεί για πολλά ακόμα χρόνια, μέχρι τη μεταπολεμική ίδρυση της ΔΕΗ, η οποία επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα. Και επειδή συνέπεσε στην ίδια ακριβώς αυτή πόλη η ΔΕΗ να δημιουργήσει μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, το 1958 εξαγοράστηκαν οι εγκαταστάσεις από τους κληρονόμους του επιχειρηματία, ο οποίος εν τω μεταξύ είχε αποβιώσει.
Κατά σύμπτωση από τη χρονιά εκείνη ο γιος του επιχειρηματία άρχισε να πολιτεύεται, αποδεσμευμένος πλέον από τη διοίκηση των οικογενειακών επιχειρήσεων και τις ανάλογες φροντίδες. Από το 1958 είχε ενταχθεί στον κεντρώο χώρο, τον λεγόμενο προοδευτικό χώρο, ο οποίος είχε μεγαλύτερες πιθανότητες πολιτικής ανέλιξης. Ωστόσο εκείνη την πρώτη φορά της εισόδου του στην εθνική πολιτική δεν κατόρθωσε να εκλεγεί, γεγονός που θα το επιτύχει από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα, τον Νοέμβριο 1954, στην πραγματικότητα είχε πάρει το πρώτο βάπτισμα της πολιτικής, διεκδικώντας το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης, όπου ήρθε δεύτερος επιλαχών. Συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του κατοχικού υπουργού Σωτηρίου Γκοτζαμάνη, ο οποίος – ύστερα από μια παρατεταμένη φυγοδικία στο εξωτερικό και αφού είχε με νόμο παραγραφεί η εις θάνατον ποινή του – εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη για να διεκδικήσει τη δημαρχία. Ένας από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του ήταν ο νεαρός τότε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.
Ο υιός του επιχειρηματία της μικρής δυτικομακεδονικής πόλης ήταν τότε δικηγόρος εγκατεστημένος στη Θεσσαλονίκη. Μετά το τέλος του πολέμου, η οικογενειακή άνεση του επέτρεψε να πραγματοποιήσει λαμπρές μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Το 1954 είχε συμπληρώσει τα 35 χρόνια του και βγάζοντας λόγο προς τους εκλογείς σε μια συνοικία της συμπρωτεύουσας, εξέφρασε τον θαυμασμό του προς τον ανεξάρτητο υποψήφιο Γκοτζαμάνη. Του έπλεξε το εγκώμιο, χαρακτηρίζοντάς τον ανεπιφύλακτα ως «τη μεγαλύτερη ζώσα πολιτική φυσιογνωμία» της Ελλάδος, ενώ σημειωτέον ζούσαν τότε ακόμη ο στρατάρχης Παπάγος, ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Σοφοκλής Βενιζέλος, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο Στέφανος Στεφανόπουλος και πολλοί άλλοι, και ενώ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είχε αναδειχθεί σε ηγετική μορφή.
Σύμφωνα με εφημερίδα της εποχής[1]: «Ανέφερεν εν συνεχεία τας μεγάλας εθνικάς υπηρεσίας του υποψηφίου Δημάρχου και επανέλαβεν, ότι είναι τιμή διά την πόλιν, η οποία θα τον έχη ως πρώτον πολίτην της». Ήταν ο μόνος από τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους που εκφράστηκε τόσο μεγαλόπρεπα για τον πρώην κατοχικό υπουργό, αν και την εποχή εκείνη όλες σχεδόν οι εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, όπως και όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα πραγματοποίησαν σφοδρές επιθέσεις σε βάρος του υποψήφιου δημάρχου.
Ο Γκοτζαμάνης ήταν οπωσδήποτε το μεγάλο ίνδαλμά του. Και προφανώς θεωρούσε ότι οι μεγάλες εθνικές υπηρεσίες του συνδέονταν άμεσα με τα κατοχικά δάνεια, αν και καμιά συμφωνία με τους Γερμανούς και τους Ιταλούς δεν έφερε ελληνική υπογραφή. Επρόκειτο για αποφάσεις των κυβερνήσεων του Άξονα που επιβλήθηκαν απλώς με το δίκαιο του ισχυροτέρου.
Η προσωπική αυτή ιστορία των μελών αυτής της εύπορης επαρχιακής οικογένειας, που με μια υπογραφή του στρατηγού Τσολάκογλου απέκτησαν μεγάλη περιουσία, συνεχίστηκε. Ο γιος του αείμνηστου πλέον επιχειρηματία συνέχισε την πολιτική δραστηριότητά του με μεταστροφή στον προοδευτικό χώρο και το 1961 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτης. Ο μικρότερος αδελφός του είχε προσληφθεί ως διευθυντικό στέλεχος της ΔΕΗ, η οποία είχε εξαγοράσει το οικογενειακό εργοστάσιο, και την ίδια χρονιά, το 1961, απέκτησε ένα αγόρι.
Και ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός προωθήθηκε, επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές 1963 και 1964 και έγινε μέλος της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, ο μικρότερος αδελφός – αν και δεν πολιτευόταν ο ίδιος – υπήρξε θύμα της χούντας, που στο μεταξύ είχε επικρατήσει, και απολύθηκε από τη θέση του στο πρώην οικογενειακό εργοστάσιο.
Μεσολάβησαν άλλες εξελίξεις, ο προοδευτικός πολιτικός προσχώρησε το 1979 στη Νέα Δημοκρατία και αργότερα, επί Μητσοτάκη, έγινε πάλι υπουργός. Ο αδελφός του πέθανε σχετικά νέος και ο υιός του τελευταίου, αφού σπούδασε οικονομικές επιστήμες και εργάστηκε στον ΟΟΣΑ, επέστρεψε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με την πολιτική.
Ανάμεσα στις πολλές συμπτώσεις, που υπάρχουν σ’ αυτή τη μικρή οικογενειακή ιστορία, υπάρχουν και δύο ακόμη: Ο θείος ήταν υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, όταν η Ελλάδα – με την τυπική σύναψη συνθήκης ειρήνης μόλις ενοποιήθηκε η Γερμανία – θα μπορούσε, ως όφειλε, να διεκδικήσει τα κατοχικά δάνεια. Αλλά για λόγους που δεν έχουν αναφερθεί, αδιαφόρησε να το πράξει. Ο ανιψιός, ως υπουργός Οικονομικών στα δύο πρώτα χρόνια της κυβέρνησης του εγγονού Γ. Παπανδρέου, το 2009-11, δεν ενδιαφέρθηκε ούτε τότε να αξιώσει τα ίδια κατοχικά δάνεια, τα οποία θα μπορούσαν να ανατρέψουν την πορεία προς την οικονομική καταστροφή και τη σύγχρονη χρεοκοπία. Αντ’ αυτού, με βιαστικά βήματα και ανεπανάληπτη προθυμία παρέδωσε με την υπογραφή του την εθνική κυριαρχία.
Πρόκειται για την οικογένεια Παπακωνσταντίνου, της οποίας ο γενάρχης Γεώργιος Μ. Παπακωνσταντίνου είχε λάβει το μονοπώλιο της ηλεκτρικής παραγωγής και διανομής στην Πτολεμαΐδα τον Οκτώβριο του 1941 με υπογραφή του Τσολάκογλου[2]. Ο υιός γνώριζε πολύ καλά όλη την υπόθεση ως διατελέσας στενός συνεργάτης και ανεπιφύλακτος θαυμαστής του Γκοτζαμάνη, ενώ ο εγγονός – και αν υποτεθεί ότι ήταν αδαής για το θέμα, εφόσον δεν θα είχε ακούσει τίποτα στο οικογενειακό περιβάλλον του – όφειλε στα δύο χρόνια του ως υπουργός Οικονομικών να είναι ενημερωμένος. Σύμφωνα με γερμανικές εκτιμήσεις, η ελληνική απαίτηση από τη Γερμανία ανέρχεται σε εκατό περίπου δισεκατομμύρια ευρώ[3].
Τελικά η εθνική αξίωση για τα κατοχικά δάνεια κάποτε θα προβληθεί, ίσως όταν υπάρξουν πατριωτικότερες συνειδήσεις… Ή μήπως η ιστορία επαναλαμβάνεται;


ΑΛΛΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ
http://aera2012.blogspot.com/2012/05/1941.html
ΚΛΟΝΤΙΟΥΣ, Ο ΠΡΟΚΑΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΡΑΪΧΕΝΜΠΑΧ
http://aera2012.blogspot.com/2012/05/blog-post.html


 Σύντομα θα αναρτηθεί σ' αυτό το ιστολόγιο μια συγκλονιστική αποκάλυψη για κορυφαίο πολιτειακό παράγοντα που θα αφήσει άναυδη την κοινή γνώμη


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Εφημερίδα Φως Θεσσαλονίκης, 14 Νοεμ. 1954.
[2] Βλ. ΦΕΚ Α 349/22-10-41.
[3] Δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt. Με χαμηλότοκο επιτόκιο αναβιβάζει το ποσόν στα 95 δισ. ευρώ (Σεπτέμβριος 2011).


ΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΙΧ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΥΠΟΥΡΓΟ ΓΚΟΤΖΑΜΑΝΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΟΝ Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (ΠΑΠΠΟΥ) ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ

"Φως" Θεσσαλονίκης (14-11-1954). Ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου διακηρύσσει την πεποίθησή του ότι ο κατοχικός υπουργός Σωτήριος Γκοτζαμάνης ήταν τότε η "μεγαλυτέρα ζώσα πολιτική φυσιογνωμία του τόπου" και ότι προσέφερε ανεκτίμητες εθνικές υπηρεσίες στην πατρίδα κατά την κατοχή με τη σύναψη των κατοχικών δανείων.


Τέταρτος από δεξιά ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος του συνδυασμού Γκοτζαμάνη στις δημοτικές εκλογές 1954. Μια σημείωση: Ο τρίτος από δεξιά Κωνσταντίνος Βρέλλας το 1934 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, που υποστηρίχθηκε από τα ΕΕΕ (την περίφημη αντισημιτική και φασιστική οργάνωση που κατηγορήθηκε ότι είχε διαπράξει τον εμπρησμό του συνοικισμού Κάμπελ).












Το φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, στο οποίο δημοσιεύεται με την υπογραφή του κατοχικού πρωθυπουργού Τσολάκογλου η παραχώρηση του προνομίου για το ηλεκτρικό εργοστάσιο της Πτολεμαΐδας στον Γεώργιο Μ. Παπακωνσταντίνου, τον παππού του συνονόματου και συνεπώνυμου υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου που υπέγραψε το μνημόνιο.


http://agapinos.blogspot.com/



Αισθανόμαστε την υποχρέωση να ζητήσουμε συγνώμη από τους φίλους που παρακολουθούν την ιστοσελίδα μας, διότι τον τελευταίο καιρό υπολειτουργούμε. Δυστυχώς υποχρεώσεις που έχουμε στο axisradio.gr, στην εφημερίδα Ελεύθερος Κόσμος αλλά και στις εκδόσεις Λόγχη   δεν μας επιτρέπουν να είμαστε συνεπείς καθημερινά με αναρτήσεις επικαιρότητας. Θα συνεχίσουμε όμως αλλά στην ιστοσελίδα θα ανεβάζουμε πλέον μόνο άρθρα Ελλήνων Εθνικιστών.   

ΑΓΑΠΗΝΟΣ


30.5.12

Μαύρα γράμματα σε Λευκές σελίδες στο axisradio.gr


:: ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 31 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 18:00 ΑΚΟΥΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟ AXIS RADIO ΜΙΑ ΕΚΠΟΜΠΗ
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ::

ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΛΟΓΧΗΣ ΣΤΟ FACEBOOK ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΦΥΛΛΑ"


Την Πέμπτη 31 Μαΐου, στις 18:00 στο Axis Radio, η εκπομπή «Μαύρα γράμματα σε Λευκές σελίδες» που επιμελείται και παρουσιάζει ο συνεργάτης της Λόγχης, Νίκος Παπαγεωργίου θα έχει θέμα, την εκστρατεία της Ελλάδος στην Μικρά Ασία (στις 2 Μαΐου 1919 ο Στρατός μας μπήκε στην Σμύρνη). Θα αναφερθούμε στα γεγονότα και θα παρουσιάσουμε την σχετική βιβλιογραφία.
Κατά την διάρκεια της εκπομπής ένας τυχερός από αυτούς που θα επικοινωνήσουν μαζί μας μέσω facebook, θα κερδίσει το βιβλίο “Πολεμικά Φύλλα από την Μικρασιατική Εκστρατεία». Μπείτε στην σελίδα μας στο facebook γράψτε απλά «θέλω να συμμετέχω στην κλήρωση» ή κάντε «like» και μπορεί να είστε εσείς ο τυχερός. Συντονιστείτε...


Twitter Delicious Facebook Digg Favorites More