28.1.12

Η τελευταία Ελληνική τραγωδία.


Απαλλαγή του Εύελπι.

Κατάρρευση της συνωμοσίας για τα "χουντοσταγονίδια": Απαλλαγή Εύελπι.Όλο το παρασκήνιο.Ο ρόλος της ΝΔ και ο "άνθρωπος-κλειδί" ...!!!


Όταν προέκυψε το ζήτημα με τη Σχολή Ευελπίδων και τη γιορτή της 17η Νοεμβρίου,σχεδόν όλοι θεώρησαν προδιαγεγραμμένη τη τύχη του αρχηγού της Σχολής ,ο οποίος κατηγορήθηκε ότι μαζί με συναδέλφους του τραγούδησε χουντικά άσματα. Περίπου δυόμιση μήνες μετά ο Εύελπις με απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου της Σχολής Ευελπίδων απαλλάχθηκε. Τι μεσολάβησε;

Οι τάσεις που υπήρχαν ήταν δύο. Από τη μία η στρατιωτική ηγεσία έδειχνε να επιθυμεί την αποπομπή του Εύελπι από τη Σχολή.Αυτή ήταν η αίσθηση που μεταδιδόταν προς τα έξω ,τουλάχιστον από το ΓΕΕΘΑ,,με το ΓΕΣ να ακολουθεί.

Από την άλλη υπήρχε η ...



Που είναι ο ΠΡΟ - ΠΟ;

“Πολυπολιτισμικό” σοκ και δέος! 24 δολοφονίες σε μια βδομάδα μέσα, άμαχοι ηλικιωμένοι τα περισσότερα θύματα.



Οι περισσότερες δολοφονίες έγιναν και γίνονται στη διάρκεια ληστείας, από πρόσφατα αποφυλακισθέντες με τα καστανίδεια ‘ευεργετήματα‘, από ‘αδειούχους‘ και από διαφεύγοντες τη σύλληψη ή από “αφεθέντες ελεύθερους μετά την προσαγωγή τους, όπως πρόσφατα ένας λαθροπωλητής που επιχείρησε να...

δολοφονήσει Δημοτικό Αστυνομικό, δικάστηκε, του πλήρωσαν τα έξοδα της δίκης κάτι δικηγορίνες-φαντάσματα και αφέθηκε ελεύθερος”.

Ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης σε μια έκρηξη ‘ανθρωπισμού’ ετοιμάζεται για τη δεύτερη μαζική φουρνιά ‘απολύσεων’ (‘πολιτικώς ορθό newspeak, μη θιχθεί κανα καλόπαιδο).

Από τους 15.000 περίπου κρατούμενους, οι μισοί είναι αλλοδαποί, άγνωστο βεβαίως επί ποίου ποσοστού αλλοδαπού πληθυσμού.
Άλλοι λεν ότι είναι 2 εκατομμύρια οι αλλοδαποί στην Ελλάδα και αυτοί παράγουν τη μισή και άνω εγκληματικότητα,
άλλοι όμως λένε ότι οι αλλοδαποί ισαριθμούν πλέον με τον ΓΗΓΕΝΗ Ελληνικό πληθυσμό και γι’ αυτό παράγεται αυτός ο αλλοδαπός εγκληματικός όγκος.

Και στις δύο περιπτώσεις η Θέση του Ελληνικού Λαού είναι Δυσμενέστατη και Τραγικότατη.

Μόνη λύση για την εγκληματική αποφόρτιση, για την αποσυμφόρηση στα καταστήματα… και για την ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ των ΑΘΩΩΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΑΜΑΧΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ
είναι η
‘Απέλαση στις χώρες τους αμέσως μετά την ‘Απόλυση-Αποφυλάκιση, όσων δεν βαρύνονται με βαριά εγκλήματα’
  Γράφει ο Τζακ the Ripper.


Έρχεται και η ώρα μας.

Δανός Αστυνομικός ομολογεί «εθνοκάθαρση» σε γειτονιά της Δανίας. Στόχος μεταναστών γίνονται οι Δανοί για να εγκαταλείψουν τη (μουσουλμανική) περιοχή.

Σχ. ΚΟ: Ένας ανώνυμος Δανός αστυνομικός (φοβάται να πει το όνομά του, μην βρει το μπελά του από τους ιεροεξεταστές της ‘πολιτικής ορθότητας’) λέει τώρα ότι «μετανάστες» εγκληματίες στοχεύουν Δανούς, επειδή θέλουν να τους κάνουν να εγκαταλείψουν την περιοχή. Μήπως θα μπορούσαν οι...
«άπιστοι» Δανοί να αποφύγουν τέτοιες επιθέσεις εάν πλήρωναν jizya (ειδικός ισλαμικός φόρος – χαράτσι που έδιναν οι μη μουσουλμάνοι) στο τοπικό τζαμί;

Γράφει η Δανέζικη B.T.

Vollsmose, 23 Ιανουαρίου 2012. Το Vollsmose είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσουλμανικά γκέτο στην Δανία και βρίσκεται στην Odense στο νησί της Funen. "Αστυνομικός: Θέλουν να διώξουν τους Δανούς από την περιοχή. Τους Δανούς έχουν στόχο οι διαρρήξεις στο Vollsmose".

Εάν το επώνυμο σας είναι «Χάνσεν» ή «Νίλσεν» και μένετε στην περιοχή Vollsmose της Odense, ο κίνδυνος να πέσετε θύμα μιας διάρρηξης είναι σημαντικά υψηλότερος από ότι αν είχατε ένα πιο ξενικό επώνυμο.

Η εκστρατεία διαρρήξεων κατά εθνοτικών Δανών έχει εξαπλωθεί στην ταραγμένη περιοχή τους τελευταίους μήνες.

Υπάρχει ένα είδος ρατσισμού εκεί έξω, όπου βρίσκουμε όλο και περισσότερους Δανούς να διώχνονται από την περιοχή. Αυτό συμβαίνει ως αποτέλεσμα τη μεγάλης αύξησης σε διαρρήξεις. Υπήρξαν περίπου 150 διαρρήξεις τους τελευταίους τέσσερις μήνες. Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι ότι εννέα στις δέκα διαρρήξεις στρέφονταν κατά των εθνοτικών Δανών, όπως εξηγεί ο αστυνομικός στο Funen στα κεντρικά γραφεία της Αστυνομίας. Ο αστυνομικός δεν θέλει να δημοσιεύσει το όνομά του από φόβο μήπως χάσει τη δουλειά του. Το όνομά του είναι γνωστό στους συντάκτες. Ο αστυνομικός πιστεύει ότι κάποιος προσπαθεί να «καθαρίσει» την περιοχή από τους όσους Δανούς έχουν απομείνει.

Αρκετοί από τους νέους παραβάτες έχουν άμεσα δηλώσει ότι θέλουν το Vollsmose για τον εαυτό τους. Το περασμένο έτος μία δανέζικη οικογένεια ανέφερε αρκετά περιστατικά, με αποτέλεσμα το διαμέρισμα της οικογένειας να υφίσταται βανδαλισμούς κάθε εβδομάδα, έως ότου η οικογένεια τελικά εγκατέλειψε την περιοχή και μεταφέρθηκε σε άλλο μέρος έξω από την περιοχή. Επιπλέον, πολλές από αυτές τις διαρρήξεις μοιάζουν με πραγματικούς βανδαλισμούς, οι οποίες τις καθιστούν σαν ένα είδος εκδίκησης.

Ο αξιωματικός επέκρινε τον τρόπο που οι αρχές χειρίζονται το πρόβλημα. Πιστεύει ότι προσπαθούν να καλύψουν την αύξηση των διαρρήξεων απλώς και μόνο επειδή θα προκαλέσει αντιδράσεις.

Ο καθένας το ξέρει ... Γιατί βάζουν ένα καπάκι πάνω σε αυτό εγώ δεν γνωρίζω, αλλά υποθέτω ότι είναι επειδή το θέμα είναι πολιτικά αμφιλεγόμενο. ...

Ο αναπληρωτής της τοπικής αστυνομίας στο Vollsmose, Bjarne Puggaard, επιβεβαιώνει και ο ίδιος ότι υπάρχει μια δραματική αύξηση του αριθμού των διαρρήξεων στην περιοχή. Δεν θέλει να επιβεβαιώσει όμως ότι είναι ειδικά οι Δανοί που είναι κυρίως θύματα των διαρρήξεων.

Λίγο μετά τη συνέντευξη με την τοπική αστυνομία, το bt.dk, έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον επικεφαλής της αστυνομίας του Funen. Δεν ξέρουμε τι έπιασε ξαφνικά την αστυνομία και αποφάσισε να επιβεβαιώσει ότι οι διαρρήξεις κυρίως στοχεύουν Δανούς. ...

Σχ. ΚΟ: Η περιοχή Vollsmose είναι γνωστή και για άλλο περιστατικό:
ΔΑΝΙΑ: Επίθεση μουσουλμάνων σε Ιρανό ιερέα επειδή φορούσε σταυρό


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ/ Πηγή


Στήριζε την αλλαγή και έλεγχε την εξουσία!

Απίστευτη κλάψα ! Ξεπέρασε και τον Ξανθόπουλο ο Φυντανίδης !!!

Άνεργος επί τέσσερα χρόνια δήλωσε ότι είναι ο δημοσιογράφος και πρώην διευθυντής της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», Σεραφείμ Φυντανίδης, στους δικαστές του Αυτοφώρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας, όπου κάθισε στο εδώλιο του κατηγορουμένου για μη καταβολή χρεών στο Δημόσιο. 
Ο κ. Φυντανίδης...
υποστήριξε ότι βρίσκεται σε άσχημη οικονομική κατάσταση, παρότι διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας επί 31 χρόνια.

«Δεν έκανα λεφτά από αυτή τη δουλειά» ανέφερε, επισημαίνοντας ότι ήδη έχει μπει σε διαδικασία ρύθμισης των χρεών του, που μαζί με τις προσαυξήσεις ανέρχονται σε 135.000 ευρώ, καταβάλλοντας την πρώτη δόση, ύψους 15.000 ευρώ, με χρήματα που του έδωσαν φίλοι του.

Όπως είπε στο δικαστήριο ο συνήγορός του, Αλέξης Κούγιας, την ημέρα που συνελήφθη, υπέβαλε αίτηση στη Δ.Ο.Υ. Ψυχικού για να υπαχθεί στη ρύθμιση. Όπως μάλιστα αποκάλυψε ο κ. Κούγιας, λίγο πριν συλληφθεί ο δημοσιογράφος είχε δεχθεί πρόταση από την ΕΡΤ για να αναλάβει πρόεδρος!

Το δικαστήριο ανέβαλε τη δίκη για τις 14 Μαΐου του 2012 και ανέστειλε την ποινική διαδικασία, λόγω της αίτησης ρύθμισης των χρεών του κ. Φυντανίδη, που είναι σε εξέλιξη, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να καταβάλει το συνολικό ποσό των οφειλών του σε 12 μηνιαίες δόσεις.


Οι ξυλοκόποι της ΔΕΗ!


Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΖΕΙ...

38 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΘΡΥΛΙΚΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ...




Ήταν 27 Ιανουαρίου του 1974 στην Πάφο... Λίγους μήνες πριν την τουρκική εισβολή όταν η καρδιά πρόδωσε τον Αρχηγό της ΕΟΚΑ! Αλλιώς όλα θα ήταν διαφορετικά. ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΔΕΝ ΠΑΤΟΥΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΓΕΝΗ ΖΩΝΤΑΝΟ!


Ο Γεώργιος Γρίβας, γνωστός και με το ψευδώνυμο Διγενής, ήταν Κύπριος στρατιωτικός. Οργάνωσε και ηγήθηκε του αγώνα των Κυπρίων για ένωση με την Ελλάδα.

 Γεννήθηκε στη Χρυσαλινιώτισσα, στη Λευκωσία της Κύπρου, στις 5 Ιουλίου 1897 και μεγάλωσε στο χωριό Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου. Αφού τελείωσε το σχολείο του Τρικώμου, πήγε στη Λευκωσία όπου φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο (1909-1915), διαμένοντας στην οικία της γιαγιάς του. Το 1916 μπήκε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1919 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού Πεζικού. Συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία όπου πολέμησε γενναία. Για τη δράση του παρασημοφορήθηκε και προάχθηκε σε υπολοχαγό. Αργότερα, επιλέχθηκε να φοιτήσει στη Γαλλική Ακαδημία Πολέμου. Το 1925 προάχθηκε σε λοχαγό και το 1935 σε ταγματάρχη. Με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μετατέθηκε στη διεύθυνση επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Κατά την ιταλική εισβολή εναντίον της Ελλάδας ο Γρίβας μετατέθηκε στο αλβανικό μέτωπο, ύστερα από διαρκή του αιτήματα, όπου και υπηρέτησε ως επιτελάρχης της ΙΙ Μεραρχίας. Κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής ίδρυσε στην Αθήνα την κατασυκοφαντημένη από τους κομμουνιστές Οργάνωση Χ. Το 1946 παραιτήθηκε από την ενεργό υπηρεσία με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας μετέβη μυστικά στην Κύπρο με το ψευδώνυμο Διγενής και ίδρυσε την ΕΟΚΑ της οποίας ήταν και ο στρατιωτικός αρχηγός (πολιτικός αρχηγός ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος) με στόχο την εκδίωξη των Βρετανών από το νησί και την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Η Βουλή των Ελλήνων, με το Νόμο 3944 που δημοσιεύτηκε στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως Α 51 στις 20 Μαρτίου 1959, προήγαγε ομόφωνα το Γεώργιο Γρίβα από αντισυνταγματάρχη σε αντιστράτηγο, του απένειμε ειδική σύνταξη, καθώς επίσης και τον τιμητικό τίτλο του "Αξίου Τέκνου της Πατρίδος". Η Ακαδημία Αθηνών απένειμε στο Γρίβα το Χρυσό Μετάλλιο, την ύψιστη τιμή απ' όσες διαθέτει, κατά την πανηγυρική της συνεδρία της 24ης Μαρτίου 1959.

 Μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 ο Γρίβας συνέχισε να αποτελεί ουσιαστικό παράγοντα των εξελίξεων. Αναχώρησε για την Ελλάδα, όπου έγινε δεκτός με μεγάλες τιμές και του απονεμήθηκε ο βαθμός του στρατηγού εν αποστρατεία. Τον Ιούνιο του 1964 τον ξαναέστειλε η κυβέρνηση Παπανδρέου επικεφαλής 5.000 στρατιωτών και ανέλαβε την αρχηγία των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων και στη συνέχεια και της Εθνικής Φρουράς με τη διστακτική συναίνεση του Μακάριου. Το Νοέμβριο του 1967 ελληνοκυπριακές δυνάμεις υπό τις διαταγές του Γρίβα επιτέθηκαν στους Τουρκοκυπρίους στις περιοχές Άγιος Θεόδωρος και Κοφίνου δυτικά της Λάρνακας, ύστερα από εντάσεις και προκλήσεις μεταξύ των δύο πλευρών, με αποτέλεσμα τον θάνατο 22 Τουρκοκυπρίων και ενός Ελληνοκυπρίου. Η Τουρκία απείλησε να εισβάλει στο νησί και η εισβολή απετράπη μόνο με ανταλλάγματα την απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο και την ανάκληση του Γρίβα στην Ελλάδα. Ο Γρίβας αντιστάθηκε σθεναρά σε αυτή την απόφαση. Το καλοκαίρι του 1971, όταν οι σχέσεις του Μακαρίου με τη δικτατορία των Συνταγματαρχών είχαν ενταθεί, επέστρεψε κρυφά στην Κύπρο και ίδρυσε την οργάνωση ΕΟΚΑ Β' με στόχο την συνέχιση του αγώνα για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στο κρυσφήγετο του στη Λεμεσό στις 27 Ιανουαρίου 1974).


Σέ κλαίει ὁ λαός!

Σ΄ΑΠΟΖΗΤΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΕ !



Ὅταν ἔφυγε ἔγραψα: «Σέ κλαίει ὁ λαός!». Σήμερα, μετά ἀπό τήν παρέλευση τόσων ἐτῶν ἀπό τή θανή του εἶμαι ὑποχρεωμένος νά γράψω: «Σέ θέλει ὁ λαός!».
Στό διάστημα τῆς ἐπίγειας ἀπουσίας του «ἔφυγαν κι ἄλλοι πολλοί, μεγάλοι καί τρανοί, πού ἦσαν πασίγνωστοι ἐδῶ κι ἐκεῖ. Ὅλους ὅμως τούς πῆρε τό ποτάμι τῆς Λήθης. Μόνον ὁ Χριστόδουλος ζῆ -ἄσβηστο καντήλι στήν ψυχή τοῦ ἁγνοῦ λαοῦ πού πονεῖ γιά τήν ἔρμη πατρίδα.
Ὅσο ζοῦσε ὁ Χριστόδουλος ὁ λαός εἶχε μιάν ἐλπίδα: εἶχε ἕναν ἡγέτη! Ἦταν γιά τό λαό μας ὅ,τι καί ὁ Χρυσόστομος γιά τόν ἐγκαταλελειμμένο λαό τῆς Σμύρνης. Καί οἱ δύο ὁδηγήθηκαν στό μαρτύριο: ὁ Σμύρνης ἀπό τόν τουρκικό ὄχλο, ὁ Ἀθηνῶν καί Ἑλλήνων πάντων ἀπό τόν δημοσιογραφικό καί χαμηλοπολιτικό ὄχλο.
Ὁ ἕνας πέθανε βασανισμένος, ὁ ἄλλος πέθανε φαρμακωμένος.
Κανείς δέν ἤπιε τόσο φαρμάκι ὅσο ὁ Χριστόδουλος.
Γιατί εἶχε Παπαφλέσσειο ἀνάστημα καί ὕψωνε φωνή ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος.
Κουβαλοῦσε μέσα του τήν παράδοση τοῦ 1821.
Μέ τόν λόγο του ξαναζωντάνευε τ᾽ ἀρματολίκι, τούς καιρούς τῆς παλληκαριᾶς καί τῆς λεβεντιᾶς..
Τόν ἔφαγε ἡ χαμέρπεια καί ἡ κακομοιριά.
Ἡ χυδαία κακολογία καί μικρολογία.
Ἔπρεπε νά πέσει γιά νά πεισθοῦν οἱ κακόπιστοι πόσο μεγάλος ἦταν!
Δανείζομαι μιά φράση τοῦ Παν. Κανελλόπουλου γιά νά τόν παραστήσω: «Τόν μικρό τόν γνωρίζει κανείς ἀπό τήν ἄνοδό του• τόν μεγάλο ἀπό τήν πτώση του».
Ναί, ὅταν ἔπεσε ὁ Χριστόδουλος, ἦταν σάν νά ἔπεσε ἡ Βασιλική Δρῦς τῆς πατρίδας.
Ὁ λαός ἔχασε τόν ἄνθρωπο πού τοῦ προσέφερε ὅραμα, δύναμη, ἀντιστασιακή διάθεση…
Ὁ Χριστόδουλος χτυποῦσε διαρκῶς τήν καμπάνα τοῦ συναγερμοῦ, διότι «ἄκουε τήν βοήν τῶν πλησιαζόντων γεγονότων». Γι᾽ αὐτό εἶχε ἀπέναντί του ὅλους αὐτούς πού ἀπεργάστηκαν τήν σημερινή μας κατάντια. Δ
υστυχῶς, στήν Ἑλλάδα, ἀντί νά χτυπᾶμε αὐτούς πού βάζουν τήν φωτιά, χτυπᾶμε ἐκείνους πού βαρᾶνε τήν καμπάνα τοῦ συναγερμοῦ.
Δεκάδες οἱ φαρέτρες μέ τά δηλητηριασμένα βέλη πού στρέφονταν ἐναντίον του.
Μέ τήν δῆθεν σάτιρα ἀπό τήν τηλοψία, ἀπό τό ραδιόφωνο, ἀπό τό πάλκο καί τόν τύπο, οἱ νάνοι ἀντίπαλοί του, τοῦ ἔκαναν τή ζωή του φαρμάκι.
Κι αὐτός σάν τόν μάρτυρα Χρυσόστομο συγχωροῦσε…
Εἴχαμε στενή φιλία ἀπό παλιά, ἀλλά ποτέ συνεργασία σέ ἐπαγγελματική βάση. Ἡ γνωριμία μας ξεκίνησε ἀπό μιά ἐπιθετική ἐπιστολή πού τοῦ ἔστειλα ἀπό τό ἐρημητήριό μου στόν Πάρνωνα. Ἔσχισε λαγκάδια καί βουνά νά μέ βρεῖ. Ἔκτοτε δεθήκαμε μέ μιά σχέση ἀδελφική.
Δέν θά πῶ ποτέ ὅσα μοῦ εἶχε ἐμπιστευθεῖ. Σέ πολλά μέ ἔπειθε. Σ᾽ ἕνα μόνον δέν μέ ἔπειθε: νά εἶμαι συγχωρητικός.
«Εἶμαι Μανιάτης, τοῦ ἔλεγα, καί μέσα στό μανιάτικο φυσικό εἶναι ἡ ἀναίδεια». Ἀναίδεια στ᾽ ἀρχαῖα ἑλληνικά σημαίνει ἄρνηση συγγνώμης.
Κι αὐτός γελοῦσε παταγωδῶς. Γιατί ἤξερε πώς δέν σοβαρολογῶ.
Ἁπλῶς ἐρέθιζα τήν διάθεσή του γιά εὐτραπελία.
Ναί, ἦταν ἕνας μεγάλος «μαΐστορας» τοῦ χιοῦμορ. Στά χρόνια του ἡ Ἐκκλησία «ἔλαμπε ἀπό χαμόγελο», μπῆκε τό γέλιο στήν Ἐκκλησία.
Κέρδισε τήν παραπαίουσα νεολαία. «Κι ἐγώ μαζί σας ἀλλά κι ἐσεῖς μαζί μου».
Κι οἱ νέοι θά πήγαιναν μαζί του, ἔστω κι ἄν τούς ὁδηγοῦσε στό Ζάλογγο. Θά ἔπεφταν, ἀλλά θά ἔπεφταν σάν τόν Ἴκαρο ἀπό ψηλά…
Εἶχε Ἰκάρειο πνεῦμα μέσα του ὁ Χριστόδουλος.
Πετοῦσε πάνω ἀπό τά εὐτελῆ καί τούς εὐτελεῖς σάν τόν βασιλικό ἀητό.
Ἐκάλυπτε τούς πάντες μέ τήν καλλιφωνία του, τήν πολυγνωσία του, τήν πολυγλωσσία του, μέ τό ἱλαρό φῶς τοῦ προσώπου του.
Ἄγρυπνος σάν τόν Ἄργο, μελετοῦσε τά πάντα κι ἦταν ἐνήμερος γιά τά πάντα.
Ἔγραφε ἀκατάπαυστα ἀκόμη κι ὅταν συνομιλοῦσε, ἀκόμη κι ὅταν τηλεφωνοῦσε.
Συχνά τόν μάλωνα: «Πότε ξεκουράζεσαι;». Κι αὐτός μέ τό δροσᾶτο γέλιο του: «Ὅταν δουλεύω…!».
Τοῦ ἄρεσε νά μέ νευριάζει καί νά μέ πιάνει τό «μανιάτικο», ὁπότε οἱ τύποι πήγαιναν περίπατο.
Μέ φώναζε -γιά νά μέ ἐρεθίζει-, Σαράντη.
Τοῦ ᾽λεγα, τοῦ ξανάλεγα ὅτι Σαράντο -κι ὄχι Σαράντη- λέμε στή Μάνη.
Κι αὐτός ἐπέμενε στό Σαράντη, ἔτσι γιά νά μέ «φουρτουνιάζει».
Τοῦ ἄρεσε ἡ «φουρτούνα» μου.
Κάποτε μοῦ εἶπε περιπαικτικά: «Νά δοῦμε πῶς θά περνᾶς στόν Παράδεισο…».
Τόν κοίταξα λοξά καί τοῦ εἶπα εἰρωνικά: «Ἔχω κάνει αἴτηση ὡς ἱστορικός νά πάω στήν Κόλαση. Ἐκεῖ θά βρῶ ὅλους τούς μεγάλους τῆς Ἱστορίας. Κι ἀκόμη θά γλυτώσω κι ἀπό σᾶς τούς δεσποτάδες».
Κι ὁ μεγαλόθυμος Χριστόδουλος μέ ἀποστόμωσε -παρότι Θρᾶξ- μέ τό λακωνικό: «Μήν τό πολυελπίζεις αὐτό!..»..
Ἔτσι, μέ τό χιοῦμορ, τήν ἑτοιμολογία, τήν λεκτική εὐθυβολία, τήν εὐθυφροσύνη καί τήν μεγαλοφροσύνη ἤξερε νά κερδίζει καρδιές.
Βέβαια οἱ μικρόψυχοι τόν φθονοῦσαν.
Τόν φθονοῦσαν καί ὅσοι εἶχαν βαλθεῖ νά ξεριζώσουν τή γλῶσσα μας, νά ξεπατώσουν τήν παιδεία μας, νά ξεδοντιάσουν τήν Ἐκκλησία μας, νά σπιλώσουν τήν ἱστορία μας, νά ἀκρωτηριάσουν τήν πατρίδα μας.
Τόν φθονοῦσαν ὅλοι αὐτοί πού προσπάθησαν καί προσπαθοῦν νά μετατρέψουν ἕναν γίγαντα λαό, σέ λαό νάνων.
Σέ λαό θάμνων, κατά τό δικό τους ἀνάστημα..
Τοῦ ὀφείλω ἄπειρη εὐγνωμοσύνη γιά ὅσα ἔκανε γιά τήν ἡμετέρα φουκαροσύνη: προλόγισε τό βιβλίο μου «Ἀπό τό Μακεδονικό Ζήτημα στήν Ἐμπλοκή τῶν Σκοπίων», πού βγῆκε τόν Ἰανουάριο τοῦ 1992, προλόγισε -καί μάλιστα σέ Ἀττική διάλεκτο- τήν τρίτομη «Ἱστορία τῶν Ἀρχαίων Ἀθηνῶν» καί στάθηκε πάντα πατρικά συμβουλευτικός ἀπέναντι στά παιδιά μου..
Ἀφ᾽ ὅτου ἔφυγε, δέν ἔγραψα οὔτε μίλησα ποτέ γι᾽ αὐτόν.
Μόνον μιά φορά, τήν ἡμέρα τῆς κηδείας του εἶπα κάποια λόγια πικρά -ὄχι γι᾽ αὐτόν φυσικά στό Ραδιόφωνο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
Σήμερα μιλοῦν ἄλλοι, πού κάποτε τόν εἴχανε πικράνει.
Τώρα νιώθουν τί «τζοβαϊρικό» ἀξετίμητο χάσαμε.
Κι ἄν σήμερα ἀνταποκρίθηκα στό αἴτημα νά χαράξω τίς γραμμές αὐτές, εἶναι γιατί σέ μιά πρόσφατη ἐπίσκεψή μου στό Α ́ Νεκροταφεῖο τῶν Ἀθηνῶν, εἶδα τάφους γυμνούς ἐπιφανῶν, ἐνῶ ὁ τάφος τοῦ Χριστόδουλου ἦταν πνιγμένος στά λουλούδια.
Πῆγα νά κόψω ἕνα γαρύφαλλο κι ἀπό κάτω σ᾽ ἕνα χαρτάκι εἶδα γραμμένη τή φράση:
«Σ᾽ ἀποζητοῦμε, Χριστόδουλε!…».
 Σαράντος Καργάκος


Twitter Delicious Facebook Digg Favorites More